ಅವಳು - ಅವನು

ಅವನು -
ಸಣ್ಣದೊಂದು ಮುಗುಳುನಗೆ ನನ್ನ ಮುಖದಲ್ಲಿ ಬೆಳಗಿಂದಲೇ ಇತ್ತು. ಇಷ್ಟು ದಿನ ಪ್ರಶ್ಣೆಯಾಗಿಯೇ ಉಳಿಯುತ್ತಿದ್ದ ಆಲೋಚನೆಗೆ ಉತ್ತರ ಸಿಕ್ಕಿತ್ತು. ಇಷ್ಟು ವರ್ಷ ನನ್ನ ಎದುರಿಗೇ ಇದ್ದವಳು ಅವಳು. ನನ್ನ ಮನಸ್ಸಿನ ಪ್ರತೀ ಮಾತನ್ನೂ ಅರ್ಥ ಮಾಡಿಕೊಂಡವಳು. ನನ್ನ ವಾದ,ವಿವಾದಗಳಿಗೆ ಸರಿಯಾಗಿಯೇ ಉತ್ತರಿಸುತ್ತಿದ್ದವಳು.ವಿಚಾರವಾದಿ ಅವಳು. ನನ್ನ ಹಾಗೇ!!
ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಒಂದು ಲಕ್ಷ್ಯ ಇಟ್ಟುಕೊಂಡವಳು ನನ್ನ ಹಾಗೇ!! ಓದುವ ಹುಚ್ಚು ನಮಗಿಬ್ಬರಿಗೂ.. ಓದುವ ಪುಸ್ತಕಗಳು ಮಾತ್ರ ಬೇರೆ ಬೇರೆ ರೀತಿಯದ್ದು. ಆದರೂ ಅದರ ಬಗ್ಗೆಗಿನ ನಮ್ಮ ವಾದಗಳು, ನಮ್ಮ ಅನಿಸಿಕೆಗಳು.. ಆಹ್ !! ಈಗ ನೆನೆಸಿಕೊಂಡರೆ ನಗು ಬರುತ್ತೆ.ಅದೇಷ್ಟು ಸಲ ನಮ್ಮ ವಾದಗಳು ಜಗಳಕ್ಕೆ ತಿರುಗಿದೆ..ಅದನ್ನೆಲ್ಲ ಜಗಳದಂತೆ ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳದೇ ಒಂದು ಪ್ರಬುದ್ಧ ಸಂಬಂಧ ಬೆಳೆಸುವುದರಲ್ಲಿ ಅವಳು ನನಗೆ ಸ
ರಿಯಾಗಿ ಇದ್ದಳು. ನಾವು ಆಡದ ಮಾತುಗಳಿಲ್ಲ.ಹಾಡದ ಹಾಡುಗಳಿಲ್ಲ. ಮೊಬೈಲಿನ ಬಿಲ್ಲು ಅದೆಷ್ಟು ಹೋಗಿತ್ತೋ?? ರಾತ್ರಿ ರಾತ್ರಿ ಎಲ್ಲ ಫೋನಾಯಿಸಿ ಮಲಗಿದ್ದವಳನ್ನು ಎಬ್ಬಿಸಿ ಮಾತಾಡುತ್ತಿದ್ದೆ.. ಹೇ ಹೇ ಹೇ.. ಯಾವುದಾದರೂ ಹಾಡು ಕೇಳಿ ಇಷ್ಟವಾದರೆ ಸಾಕು ತತ್ಕ್ಷಣ ಅವಳು ನನ್ನ ಮನಸ್ಸಿಗೆ ಬರುತ್ತಿದ್ದಳು. "ಆಹ!! ಎಷ್ಟು ಚಂದದ ಹಾಡು.. ಅವಳಿಗೆ ಹೇಳಿದರೆ ಖುಷಿಪಡ್ತಾಳೆ." "ಈ ವಿಚಾರದಲ್ಲಿ ಅವಳು ಹೀಗೇ ವಾದ ಮಾಡ್ತಾಳೆ." ಎಂಬ ಯೋಚನೆಗಳು ಅದೆಷ್ಟು ಸಲ ಬಂದಿದೆಯೋ ಏನೋ. ರಾತ್ರಿ ರಾತ್ರಿ ಎಲ್ಲಾ ನಮ್ಮ ಮಾತು ನಡೆಯುತ್ತಲೇ ಇರುತ್ತಿತ್ತು.ಯಾವತ್ತೂ ಅವಳ ಜೊತೆ ನನಗೆ ಬೇಸರ ಬಂದಿದ್ದಿಲ್ಲ. ನನಗೆ ಸರಿಯಾದ ಜೋಡಿ. ಮತ್ತೆ ಮುಗುಳುನಗೆ ನನ್ನ ತುಟಿಗಳ ಮೇಲೆ.

ಆವತ್ತು ನನ್ನ ಕೈ ಹಿಡಿದು "ನಾವಿಬ್ಬರು ನಮ್ಮ ಗೆಳೆತನವನ್ನ ಮುಂದಿನ ಹಂತಕ್ಕೆ ಯಾಕೆ ತಗೊಂಡು ಹೋಗಬಾರದು?" ಎಂದು ಕೇಳಿದ್ದಳು.ನನಗೇಕೋ ಅವಳನ್ನ ಪ್ರೀತಿ ಮಾಡುವ ವಿಚಾರವೇ ಬಂದಿರಲಿಲ್ಲ. ನೋಡೋದಿಕ್ಕೆ ಸುರಸುಂದರಿಯಲ್ಲದಿದ್ದರೂ ಚಂದವಾಗಿದ್ದಳು. ಆದರೆ ಅವಳನ ಹೇಗೆ ಪ್ರೀತಿಸಲಿ? ಅದೇಕೋ ಸರಿ ಅನ್ನಿಸಲಿಲ್ಲ. ಅವಳ ಕೆನ್ನೆ ಮೇಲೆ ನನ್ನ ಕೈಯ ಸವರಿ ಹೇಳಿದ್ದೆ, "ನಾನು ನೀನು ಹೀಗಿದ್ದರೇ ಚಂದ. ಮತ್ತೂ ಮುಂದಕ್ಕೆ ಸರಿಯಲ್ಲ".ಅವಳ ಕಣ್ಣಿನಲ್ಲಿ ನೀರಿನ ಪಸೆ ಬಂದಿತ್ತು. ಹೌದು ಬಂದಿತ್ತು ನೆನೆಪಿದೆ ನನಗೆ. ಅವಳ ಜೇನು ಬಣ್ಣದ ಕಣ್ಣಿನಲ್ಲಿ ನನ್ನ ಪ್ರತಿಬಿಂಬವೂ ಕಂಡಿತ್ತು. ಮೊದಲ ಬಾರಿಗೆ ಗಮನಿಸಿದ್ದೆ.. ಅದೆಷ್ಟು ದೊಡ್ಡ ಕಣ್ಣು ಅವಳದ್ದ!!.ಅದಕ್ಕೂ ಜೇನಿನ ಬಣ್ಣ!! ಬಿಸಿಲಿಗೆ ಗಾಜಿನಂತೆ ಹೊಳಪು. ಅವಳ ಕಣ್ಣಲ್ಲಿ ನೀರು ನೋಡಿದ್ದು ಇದೇ ಮೊದಲು. ಹೇಗೋ ಒಂದು ಹನಿಯೂ ಬೀಳದಂತೆ ತಡೆದಿಟ್ಟುಕೊಂಡಿದ್ದಳು. ನನಗದು ದೊಡ್ಡ ವಿಷಯ ಅನ್ನಿಸಲೇ ಇಲ್ಲ. ಅವಳಿಗೆ ನನ್ನ rejectionನ ಸಂಬಾಳಿಸುವ ಪ್ರಬುದ್ಧತೆ ಇದೆ. ಅಲ್ಲೇನು ನಡೆಯಲೇ ಇಲ್ಲದವರಂತೆ ಇಬ್ಬರೂ ಮತ್ತ್ಯಾವುದೋ ಹಾಡಿನ ಬಗ್ಗೆ ಮಾತಾಡಿಕೊಂಡಿದ್ದೆವು. ಇವತ್ತು ಅವಳ ಆ ಪ್ರಬುದ್ಧತೆಯೇ ನನಗೆ ಅವಳ ಬಗ್ಗೆ ಪ್ರೀತಿ ಬರುವಂತೆ ಮಾಡಿದೆ.
ಅವಳಂತೆ ನನ್ನ ತಿಳಿದವರು ಇಲ್ಲ. ನನ್ನ ಮತ್ತು ಅವಳ rapo ಚನ್ನಾಗಿದೆ.ನನಗೆ ಗೊತ್ತು ಅವಳಿಗೆ ನನ್ನ ಮೇಲೆ ಇರುವ ಪ್ರೀತಿ ಯಾವತ್ತೂ ಕಡಿಮೆಯಾಗಿಲ್ಲ. ಇವತ್ತು ಅವಳ ಜೊತೆ ಮಾತಾಡಿ ನಾನು ಅವಳನ್ನ ನನ್ನವಳನ್ನಾಗಿಸಿಕೊಳ್ಳಲಿಕ್ಕೆ ತಯಾರಿದ್ದೀನಿ ಅಂತಾ ಹೇಳಬೇಕು. ಹ!! ನನ್ನವಳು ಅವಳು.. ಆ ಕಲ್ಪನೆಯೇ ಎಷ್ಟು ಸುಂದರ ಅನ್ನಿಸ್ತಿದೆ. ಅವಳು ಕೊಟ್ಟ ಟಿ-ಶರ್ಟ್ ಹಾಕಿಕೊಂಡು ಹೋಗ್ತೀನಿ.

----------------------------------------------------------------------------------
ಅವಳು -
ಬೆಳಗ್ಗೆ ಏಳುತ್ತಲೇ ನನಗೆ ತಲೆಭಾರ ಅನ್ನಿಸ್ತಿತ್ತು.ನಿನ್ನೆ ಅವನು ಫೋನಾಯಿಸಿ "ನಾಳೆ ಸಿಗ್ತೀಯಾ" ಅಂದಾಗಲೇ ಯಾಕೋ ಒಂದು ತರಹದ ಹೆದರಿಕೆ. ಹೇಗೇ ಹೇಳಲಿ ಅವನಿಗೆ ಈ ವಿಚಾರಾನ?ಇಷ್ಟು ದಿನ ಮುಚ್ಚಿಟ್ಟು ಅದೇನೋ ತಪ್ಪು ಮಾಡಿದಹಾಗನ್ನಿಸ್ತಿದೆ. ಪ್ರತೀ ಸಲ ಫೋನಿನಲ್ಲಿ ಹೇಳಿಬಿಡಬೇಕು ಅನ್ನಿಸುತ್ತೆ. ಆದರೆ ಇಂಥ ವಿಷಯ ಫೋನಿನಲ್ಲಿ ಹೇಳುವುದು ಸರಿಯಲ್ಲ ಅಂತಾ ಭೇಟಿಯಾದಾಗ ಹೇಳೋಣ ಅಂತ ಸುಮ್ಮನ್ನಿದ್ದೆ. ಇವತ್ತು ಏನೇ ಆಗಲಿ, ಹೇಳಿಬಿಡಬೇಕು. ಹೇಗಂದರು ನನ್ನ ಅವನ ಗೆಳೆತನ ಗೆಳೆತನಕ್ಕಷ್ಟೆ ಸೀಮಿತ. ಹೌದು ಅದೇನೋ ಗೆಳೆತನಕ್ಕೂ ಮೀರಿದ್ದು ನಮ್ಮಿಬ್ಬರ ನಡುವೆ ಮೊದಲಿಂದಲೂ ಇದೆ. ಆದರೆ ಅದಕ್ಕೆ ಪ್ರೀತಿಯ ಹೆಸರು ಕೊಡೋದಕ್ಕೆ ಅವನಿಂದ ಆಗೋದಿಲ್ಲ. ಅವನ ಜೊತೆ ಬರಿಯ ಗೆಳೆತನ ಅಂತಾ ಹೇಳಿಕೊಳ್ಳಲಿಕ್ಕೆ ನನ್ನ ಮನಃಸಾಕ್ಷಿ ಒಪ್ಪಲ್ಲ. ಅವನು ನನ್ನ ಕೈ ಹಿಡಿಯುವ ರೀತಿ,ನನ್ನ ಕೆನ್ನೆ ಸವರಿ "Take Care " ಅಂದಾಗಲೆಲ್ಲ ಅಲ್ಲೇ ಅವನ ಅಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು ಅನ್ನುವಷ್ಟು ಆತುರ ನನಗೆ.ಅವನಿಗೂ ಹಾಗೇ.. ಕಂಡಕೂಡಲೇ ನನ್ನ ಕೈ ಹಿಡಿದು ಘಟ್ಟಿಯಾಗಿ ಒತ್ತುತ್ತಾನೆ.' ನನಗೂ ಅವನಿಗೂ ಇದು ಪ್ರೀತಿಯಲ್ಲ.. ನಮ್ಮಿಬ್ಬರ ಸ್ವಭಾವವೇ ಹಾಗೆ. ಇದಕ್ಕೆಲ್ಲ ಅಗತ್ಯಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚ ಅರ್ಥ ಕೊಡಬಾರದು' ಅಂತ ನಾನು ಯಾವಾಗಲೋ ನಿರ್ಧರಿಸಿಬಿಟ್ಟಿದ್ದೆ. ಆದರೂ ಅವನಿಲ್ಲದೇ ಎಲ್ಲವೂ ಖಾಲಿ ಖಾಲಿ. ಅವನ ಜೊತೆ ನಾನು ನನ್ನ ವಿಚಾರಗಳನ್ನೆಲ್ಲಾ ಎಷ್ಟು ಸುಲಭವಾಗಿ ಹಂಚಿಕೊಳ್ಳಬಲ್ಲೆ.ಅವನೂ ಹಾಗೇ.. ಯಾವತ್ತೂ ನನ್ನ judge ಮಾಡಲಿಲ್ಲ. ಇವತ್ತೂ ಹಾಗೇ ಇದ್ದಾರೆ ಸಾಕು. ನನಗವನನ್ನ ಕಳೆದುಕೊಳ್ಳಲಿಕ್ಕೆ ಸ್ವಲ್ಪವೂ ಇಷ್ಟವಿಲ್ಲ.
ನಾನು ಅವನು ಬೇರೆಯೇ. ಗೆಳೆತನ ,ಪ್ರೀತಿ , ಸಮಾಜ ಈ ಎಲ್ಲ definitionಗಳನ್ನೂ ದಾಟಿಬಂದವರು.ನನ್ನನ್ನ ಅರ್ಥ ಮಾಡಿಕೊಳ್ತಾನೆ ಅವನು. ಅವನು ಅಷ್ಟು ಪ್ರಬುದ್ಧವಾಗಿದಾನೆ. ಹೀಗೇ ಅದೇನೋ ಧೈರ್ಯ ಹೇಳಿಕೊಳ್ಳೂತ್ತಾ ಅವನ ಭೇಟಿಯಾಗುವ ತಯಾರಿ ನಡೆಸಿದೆ.

----------------------------------------------------------------------------------
ಅವನು -
ಚಂದದ ಚೂಡಿದಾರ ಹಾಕಿ ಬಂದಿದ್ದಳು ಅವಳು. ಬಂದ ಹಾಗೇ ಯಾವಾಗಲೂ ಮಾಡುವ ಥರ ಅವಳ ಕೈ ಹಿಡಿದು ಒಮ್ಮೆ ಅಪ್ಪಿಕೊಂಡೆ.
ಅವಳು ಹಿಂಜರಿಯಲಿಲ್ಲ. ಅವಳ ಪರಿಮಳ.. ಹ್ಹ್!! ಇಬ್ಬರೂ ಮತ್ತೆ ನಮ್ಮ ತತ್ವ-ವಿಚಾರ ಹೀಗೇ ಏನೇನೋ ಮಾತಾಡಿಕೊಂಡು ಊಟ ಮುಗಿಸಿದ್ವಿ. ನಾನು ಹೇಳಬೇಕಾದ ವಿಚಾರ ಶುರು ಮಾಡಲಿಕ್ಕೆ ಪೀಠಿಕೆಯಂತೆ,"ಮತ್ತೆ? ಹೇಗಿದೆ ಲೈಫು? ಏನಾದ್ರೂ ಹೊಸತಿದೆಯ?" ಕೇಳಿದೆ.ಅದೇನೋ ಹೇಳಲಿಕ್ಕೆ ಅವಳು ಹಿಂಜರಿಯುವಂತಿತ್ತು. ನನ್ನ ಕಣ್ಣಿನಲ್ಲಿ ಕಣ್ಣನಿಟ್ಟು.. ನನ್ನ ಬೆರಳುಗಳ ಜೊತೆಗೇ ಸರಪಳಿಯ ಬಿಗಿದು "Well..ನನ್ನನ್ನ ಒಬ್ಬ ಹುಡುಗ propose ಮಾಡಿದ್ದ ಈಗೊಂದು ೨ ತಿಂಗಳ ಹಿಂದೆ. ನನ್ನ ಅಪ್ಪಾಜಿ - ಅಮ್ಮಾನಿಗೆ ಹೇಳಿದಾಗ ಅವರು ಅವನ ಬಗ್ಗೆ ವಿಚಾರಿಸಿ ಅವರ ಸಮ್ಮತಿ ತಿಳಿಸಿದರು. ನನಗೆ 'why not' ಅನ್ನಿಸ್ತು. ಹೇಗಿದ್ದರೂ ಮದುವೆಯ ವಯಸ್ಸು. ನನ್ನ criteria ಎಲ್ಲ  suit ಆಗುವಂತಿದಾನೆ. ಹಾಗಾಗಿ ನಾಗು ಒಪ್ಪಿಕೊಂಡೆ."ಕಣ್ಣಿನಲ್ಲಿ ಕಣ್ಣಿಟ್ಟು ಹೇಳಿದ್ದಳು. ಮತ್ತೆ ಕಣ್ಣೆತ್ತಲೇ ಇಲ್ಲ.
ಒಂದು ಕ್ಷಣ ಬೇಕಾಯ್ತು ನನಗೆ ನನ್ನನ್ನ ಸಂಭಾಳಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು..ಏನೂ ತಿಳಿಯಲಿಲ್ಲ. ಹೇಗೆ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯಿಸಬೇಕು ಅಂತಾ ಗೊತ್ತಾಗದೇ.. "ಹೇಯ್.. congratulations.." ಅಂದು ಅವಳ ಅಪ್ಪಿಕೊಂಡಿದ್ದೆ. ಅವನ ಬಗ್ಗೆ ಕೇಳುವ ಮನಸ್ಸೂ ಆಗಲಿಲ್ಲ.

---------------------------------------------------------------------------------
ಅವಳು -
ಅವನ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯೆ ನೋಡಿ ಆಶ್ಚರ್ಯ ಆಗಿತ್ತು. ಆದರೆ ಈ ವಿಷಯವನ್ನ ಅವನಿಗೆ ಹೇಳಿದ ಸಮಾಧಾನ ನನ್ನ ನಿರಾಳಗೊಳಿಸಿತ್ತು. ಅವನು ನನ್ನ ತಿಳಿಯಲೇ ಇಲ್ಲ. ನನಗೆ ಅವನ ಬಗ್ಗೆ ಇರುವ ಪ್ರೀತಿ ಅಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಉಳಿಯುವ ಪ್ರೀತಿಗಳ  ಥರ. ಆದರೆ ಎಲ್ಲ ಪ್ರೀತಿಗಳೂ ಎಲ್ಲಿ ಪೂರ್ಣಗೊಳ್ಳುತ್ವೆ?ಅಷ್ಟಕ್ಕೂ ಪ್ರೀತಿಯ ಪೂರ್ಣತೆಗೆ  , ಅಪುರ್ಣತೆಗೆ  ಏನು ಆಧಾರ ? Anyways I had to move on.. ಅವನಿಗೆ ಅವತ್ತು  ವಿದಾಯ ಹೇಳುವಾಗ ಅದೇನೋ ಒಂದು ವಿಚಿತ್ರವಾದ  ಭಾವನೆ ಮನಸಲ್ಲಿ. ನನಗವನನ್ನ ಕಳೆದು ಕೊಳ್ಳುವ ಮನಸಿಲ್ಲ. ನನ್ನ- ಅವನ ಗೆಳೆತನ ಬೇಕು ನನಗೆ. ಇದು ಗೆಳೆತನಕ್ಕೂ ಮೀರಿದ ಸಂಬಂಧ. ಅದನ್ನ ಬದಲಾಯಿಸಲು ನನಗೆ ಇಷ್ಟವಿಲ್ಲ. ನನ್ನಲ್ಲಿ ಅವನ ಪ್ರೀತಿ ಬೆಳೆಯುತ್ತಲೇ ಇರುತ್ತದೆ.

---------------------------------------------------------------------------------
ಅವನು -
ನಾನು ತಡ ಮಾಡಿದೆ. ಅವಳು ಸ್ವಲ್ಪ ದಿನ ಕಾಯಬಹುದಾಗಿತ್ತು. ಛೆ !! ತಪ್ಪು ಅವಳದ್ದಲ್ಲ. ನನ್ನದೂ ಅಲ್ಲ. ಎಲ್ಲ ಋಣಾನುಬಂಧ. ಅವಳು ನನಗೇ ಗೆಳತಿಯಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲ.ಅದಕ್ಕೂ ಮಿಗಿಲಿನ  ಜೊತೆಗಾರ್ತಿ. ನನಗವಳ ಜೊತೆ ಸದಾ ಬೇಕು. ಇದನ್ನು ಬದಲಾಯಿಸುವ ಮನಸ್ಸು ನನಗಿಲ್ಲ.ಅವಳು ನನ್ನ ಜೊತೆ ಸದಾ ಇರ್ತಾಳೆ. ನನಗೆ ಗೊತ್ತು ನಾನೂ ಅವಳ ಜೊತೆಗೆ ಇರ್ತೀನಿ. ಅವಳಿಗೆ ನನ್ನ ಮೇಲಿನ ಪ್ರೀತಿ ಕಡಿಮಾಗೋದಿಲ್ಲ. ಆದರೆ ನನ್ನಲ್ಲಿ ಮಾತ್ರ ಅವಳ ಬಗೆಗಿನ ಪ್ರೀತಿ ಬೆಳೆಯುತ್ತಲೇ ಇರುತ್ತದೆ.

----------------------------------------------------------------------------------

ಪ್ರೀತಿಯ ಬಗ್ಗೆ ಜನ ಎಷ್ಟೋಂದು ಥರದ definition, description ಕೊಡ್ತಾರೆ ಅಲ್ವಾ??
"Real, true love is unconditional", 
"Love is kind, Love is patient..." etc etc..
ಎಲ್ಲ ಕಾದಂಬರಿಗಳು, movies ಗಳು ಪ್ರೀತಿಗೆ ತಮ್ಮದೆ ಒಂದು ಸ್ವರೂಪ, ಆಕಾರ, image, perception, perspective ಕೊಡುತ್ತೆ  ಅಲ್ವಾ??
ಅದೆಲ್ಲವೂ ಸುಳ್ಳಲ್ಲ.. ಹಾಗಂತ ನಿಜವೂ ಅಲ್ಲ.. because,ಅದೆಲ್ಲವೂ ಪ್ರೀತಿಯನ್ನ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಆರ್ಥೈಸೋದಿಲ್ಲ.  ಅಲ್ವಾ??ಪ್ರೀತಿಯನ್ನ ಅನುಭವಿಸಿಯೇ ಅದರ ಬಗ್ಗೆ ತಿಳಿದುಕೊಳ್ಳಬೇಕು ಅಂತಾರೆ ತುಂಬಾ ಜನ. ನಿಜ. ಅದರ ಅನುಭವವೇ ಪ್ರೀತಿಗೊಂದು ಅರ್ಥ ಕೊಡೋದು. ಅದರ ಅದ್ಭುತತೆಯ ಅರಿವು ಮೂಡೊದು.
ನಾನ್ಯಾಕೆ ಇಷ್ಟೆಲ್ಲ ಯೊಚಿಸ್ತಾ ಇದ್ದೀನಿ ಪ್ರೀತಿಯ ಬಗ್ಗೆ?? Well.. Analysis ಮಾಡೋದು, questions ಕೇಳೋದು ನನ್ನ ಅಭ್ಯಾಸ. ಪ್ರತೀ ಸಲ ಕಾದಂಬರಿಯನ್ನ ಓದುವಾಗ ಅದರಲ್ಲಿನ ಪಾತ್ರ ನಾನಾಗಿ ಬಿಡತೀನಿ. Movies ನಲ್ಲಿ ಆ ಪಾತ್ರಗಳ ಜೊತೆ ನಾನೂ ಅಳತೀನಿ. ಹಾಗೆ ಆದಾಗಲೆಲ್ಲ.. ಅದೇ ಥರದ ಅನುಭವ ನನಗೆ ಆದಾಗ, ನನ್ನ ಅನುಭವದ ಬಗ್ಗೆ  analysis ಮಾಡತೀನಿ. I know.. you must be thinking this girl has lost it!!! Well..  ಎನ್ ಮಾಡ್ಲಿ??  I cant help it.. that is my fundamental characteristics.. Anyways.. let me come to the point.
ಪ್ರೀತೆಯ ಬಗೆಗಿನ ಎಲ್ಲ ಭಾವನೆಗಳನ್ನು ಅನುಭವಿಸಬೇಕು ಅನ್ನೊ ಆಸೆ ನಮಗೆಲ್ಲರಿಗೂ ಇದೆ. ಪ್ರೀತಿ ಒಂದು package ಥರ. It comes with so many things attached to it. ಆ ಎಲ್ಲ ಭಾವನೆಗಳನ್ನೂ ಅನುಭವಿಸ ಬೇಕು. To some  extent  ಅನುಭವಿಸುತ್ತೀವಿ ಕೂಡ. And then suddenly one day.. one moment you feel that ONE feeling you have always wanted to feel. That feeling of COMPLETENESS. ಸಂಪೂರ್ಣತೆ. ಆಹ್!! ಪರಿಪೂರ್ಣತೆ. ತುಂಬಾ ಕೇಳಿರ್ತೀವಿ, ಓದಿರ್ತೀವಿ ಈ ಪರಿಪೂರ್ಣತೆಯ ಬಗ್ಗೆ. ಇದರ ಅನುಭವವಿಲ್ಲದೆ ಪ್ರೀತಿ ಅಪೂರ್ಣ ಅನ್ನಿಸ್ತಿತ್ತುರುತ್ತೆ. ಅವರಿಲ್ಲದೆಯೂ ಅವರಿರುವ ಅನುಭವ!!! ಮೊದಲ ಸಲ!! And that is the moment COMPLETENESS. ಆ ಕ್ಷಣ ಪ್ರೀತಿಯಲ್ಲಿರೋ ಅನುಭೂತಿ. ಅದು ’ಅನುಭವ’ ಅಲ್ಲ. ಅದು ಅನುಭೂತಿ!! ’ಅನುಭವ’ ಮನಸ್ಸಿಗೆ ಆಗೋದು. ಅನುಭೂತಿ ಮನಸ್ಸಿನ limitationsಗಳನ್ನೂ ದಾಟಿ, ಆತ್ಮದ ಪರಿಧಿಯಲ್ಲಿ ನಿಲುಕೋದು. ಅಲ್ವಾ??
ನಮ್ಮ ಮನಸ್ಸೇ ಹಾಗೆ.. ಎಲ್ಲೂ ನಿಲ್ಲೋದಿಲ್ಲ. ದಿನ ದಿನವೂ ಅದಕ್ಕೆ ಹೊಸ ಹೊಸ challenge ಬೇಕು. ಹೊಸ ಹೊಸ boundries,ಪರಿಧಿ, levelsಗೆ ಏರಬೇಕು. ಅದೇ ಅಲ್ವ ಬೆಳವಣಿಗೆ?? ಅದೇ ಅಲ್ವಾ ಮನುಷ್ಯನ ಸ್ವಾಭಾವಿಕ ಗುಣ??
ಜಗತ್ತು ಕೊಡೋ ಸಾವಿರಾರು Definition, descriptions ಗಳ ಜೊತೆಯಲ್ಲೇ ಪ್ರೀತಿಯ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಅನುಭವವನ್ನೂ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಅನುಭವಿಸಿ ಅದಕ್ಕೆ ಅನುಭೂತಿಯ ಸ್ಥಾನ ಕೊಟ್ಟು ಬೆಳೆಯಬೇಕು. The feeling of ONENESS..
ಕುವೆಂಪುರವರ ಈ ಕವಿತೆಯನ್ನ ಅನುಭವ ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ಆಗಬೇಕು, ಪ್ರತೀ ಸಲವೂ ಹೊಸದೊಂದು ವ್ಯಾಖ್ಯಾನ ಪ್ರೀತಿಗೆ.
 ತನುವು ನಿನ್ನದು, ಮನವು ನಿನ್ನದು..
ಎನ್ನ ಜೀವನ ಘನವೂ ನಿನ್ನದು..
ನಾನು ನಿನ್ನವನೆಂಬ ಹೆಮ್ಮೆಯ..
ಋಣವು ಮಾತ್ರವೆ ನನ್ನದು...

ನೀನು ಹೊಳೆದರೆ, ನಾನು ಹೊಳೆವೆನು.
ನೀನು ಬೆಳೆದರೆ, ನಾನು ಬೆಳೆವೆನು.
ಎನ್ನ ಹರಣದ ಹರಣ ನೀನು.
ಎನ್ನ ಮರಣದ ಮರಣವು..

ನನ್ನ ಮನದಲಿ, ನೀನೆ ಯುಕ್ತಿ..
ಯನ್ನ ಹೃದಯದಿ ನೀನೆ ಭಕ್ತಿ..
ನೀನೆ ಮಾಯಾ ಮೋಹ ಶಕ್ತಿಯು.
ಯನ್ನ ಜೀವನ್ಮುಕ್ತಿಯು..

ಸಣ್ಣ ಮುನಿಸು ನಿನ್ನ ಮೇಲೆ..

ನಿನ್ನ ಅಪೂರ್ಣ ಕವಿತೆಯಾಗುವ ಮನಸ್ಸು.
ನೆನೆದಾಗಲೆಲ್ಲ ಹೊಸದೊಂದು ಸಾಲು

ಮುಂಜಾವಿಗೆ ಸುಳಿವ ತಂಪು ಗಾಳಿ
ಮುದುಡಿ ಮಲಗುವ ಆಸೆ
ಬದಿಗೆ ನೀನಿಲ್ಲ.
ಸಣ್ಣ ಮುನಿಸು ನಿನ್ನ ಮೇಲೆ..
ನೀನಿದ್ದಿದ್ದರೆ!!!

ಬಸ್ಸು, ಆಫೀಸು, ಕ್ಯಾಂಟೀನು..
ತಪ್ಪಿ ನಿನ್ನ ಕಂಡಂತೆ ಭಾಸ
ಕಣ್ಣಿನಾಟಕ್ಕೆ ನೀನಿಲ್ಲ..
ಸಣ್ಣ ಮುನಿಸು ನಿನ್ನ ಮೇಲೆ..
ನೀನಿದ್ದಿದ್ದರೆ!!!

ಮುಗಿಲು ಕಪ್ಪಾಗುವುದು ದಿನ
ಧುಸ್ಸೆಂದು ದಣಿದಾಗ ಮನೆಗೆ ಸೇರುವ ತವಕ
ತೆರೆವ ಬಾಗಿಲಲ್ಲಿ ನೀನಿಲ್ಲ
ಸಣ್ಣ ಮುನಿಸು ನಿನ್ನ ಮೇಲೆ...
ನೀನಿದ್ದಿದ್ದರೆ!!!

ಪ್ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಸಾವಿರ ಜನ
ಜೊತೆಯಲ್ಲಿ ನಡೆದಾಡುವರು..
ರಸ್ತೆ, ಗಾಡಿ, ಹಳ್ಳ..
ಅರಿವೇ ಇಲ್ಲದಂತೆ.
ಸಣ್ಣ ಮುನಿಸು ನಿನ್ನ ಮೇಲೆ..
ಇರಬಾರದೆ ನೀನು ನನ್ನ ಜೊತೆ??

Tale of the Gosseberry

Gooseberry.. hmmm.. reminds me of soooo mmaanny incidents from my childhood. Well.. long time I remembered those incidents.. I have a biiiggggg smile on my face as I write this story of my past. ;)

Prologue :
“Niveditha this is not expected from you!! YOU!?? How could YOU do this??” Shubha 'maatrushree' was speaking to me, looking into my eyes, disappointed. I had disappointed her. Well, atleast the situation around seemed that way.
“maatrushree... I .. “ I wanted to say I didnt do it. But then changed my mind and said..”I am sorry”
She was very disappointed. She left giving me a punishment to clean the “Go-shala” for the whole next week. I couldnt help. My friends, who seemed to be my enimies to me then were trying hard to stop their laughs. I looked at them with “Look-what-have- you- go- me-into” expression in my eyes and left to my vasati - dormetory.

---------------------------------------------------------------------------------------------

I studied in a residential school. Its actually unfair to call it a 'SCHOOL'. It was a GURUKULA.
Shubham karoti- maitreyee gurukula in bangalore.Well its still a GURUKULA, in a way that we were taught sanskrit, bhagvadgeeta, vedas, and so many related things. We did yoga, pooja, bhajans, praatah-smarana. We celebrated all the festivals together. We were tought about living with value system.Our lifestyle there depicted the same. Btw it was only girls there. We used to call all the lady teachers as 'Maatrushree', who used to stay with us, and took care like mothers. So the name maatrushree. And all the men teachers as 'Acharya'. Ours was the 3rd batch since the gurukula was started and I was in 7th standard, 'Prajna gana' they called it.
OK ok.. let me not bug you more with my school stuff!! but without this background the story doesnt make sense. So, When I told you about that value system and stuff, one of the values we fallowed STRICTLY was 'Never to pluck any fruit or anything ALONE. Always SHARE AND EAT”. So we were SUPPOSED to never pluck any fruits that were there in the garden, like we had 'anjoor', pomegranate, guava, coconut, papaya, banana, chikku many more and GOOSBERRY ofcourse.
If it was a season or many fruits in the garden, were ASKED to pick them and give it to the kitchen. They would cook something out of it and give it to all.
SO now you can guess what must have happened. Right?? No??
Hmm.. So, in my batch we were only 12 of us and we all were pretty close. Some of them were really naughty. REALLY naughty. Not me!! I was those 'Teachers - favorite' type of student. My friends always picked up the fruits, hide them and ate without our matrushrees getting to know. Gossberriers were all time favorite. They would grab some salt from the kitchen after lunch. Hide it and keep in their bags. In the breaks, or early mornings when no matrushrees will be there around, they would pick big big bunches and hide it in their bags. Eat it every time they wanted. But I.. Not one of them. Not did I ever picked the gooseberry or for the matter any fruits or I stole salt. You see, I was one of those who got things done, WITHOUT doing it myself ;) :P.
I was never till caught while STEALING fruits from trees. But, this was an exception.That day, we had just finished our class. We thought, there were no other classes going on.(Well.. thats what we thought)
My friend vishala, had climbed the gooseberry – to be specific 'rajanelli' tree. It was very bigg and strong. Usually rajanelli trees are not that bigg on which you can climb. But, this one was. I usually would never be in the places of CRIME ( ;) ). but, that day was an exception. I, along with all of my classmates was standing outside and instructing vishala where to look for the bunch of rajanellikaayi.And, then there was this bigg sound. Dhaaabbbb, churu churu... chiri.. dubu dubudubu..
Vishala had fallen!!! he he he.. she had fallen off the tree. We had the goosberry bunches full in our hands. And to our bad luck, there was shubha maatrushree(one of the very STRICT matrushrees) teaching in the nearby kuteera(class room in between these fruit garden made up of tile roofs which resembled the old age kuteeras).
She, along with our juniors came out to see what was the sound. And there vishala was, fallen from the tree, my friends had thrown away the goosberries they had picked. I hadnt. And then, I was caught. And given a punishment to clean the cow shed for the whole week. He he he... can never forget that incident.

Epilogue:
After Shobha maatrushree left giving me that punishment, all my friends went to her and told her what actually happened and they also have equal participation in that SINFULL act of stealing goosberries from the tree. So we all shared the same punishment. :) We together clean the cow shed for a week which was worth the punishment he he he :)
Every time I see goosberry I remember this and vishala. Hmmm... long time, didnt meet any of my classmates from school. All busy in their own lives. How strange the world could be more??? No time to meet up people you spend almost your entire childhood with. And there I leave a deep breath. :)
Miss them all. Miss my partners in CRIME and GOOD DEEDS. :)
------------------------------------------------------------------------------------------
P.S : This is written specially for the competition Here

ನೋಡುತ ನಿಲ್ಲಬೇಕೆನಿಸುವ ಆಕಾಶ,

ಅತ್ತಲ್ಲಿಂದ ಎತ್ತಲೋ ನಡೆಯಬೇಕೆನಿಸುವ ದಾರಿ

ಬ್ರಹ್ಮಾಂಡ ದೂರದ ತಾರೆ,

ಕೈಯೆತ್ತಿ ಸವರಬೇಕೆನಿಸುವ ಮನಸ್ಸು

ಆಹ್!! ಯಾಕಿಷ್ಟು ಅಂತರ??

ಬೆಳದಿಂಗಳಿಗೆ

ಕೇಳಬಯಸುವ ಆ ಕವಿಯ ಕವಿತೆ,

ಶಬ್ದಗಳು ಸ್ಪಷ್ಟವೆನಿಸಿದರೂ

ಅಶ್ಪಷ್ಟ ಸಾಲುಗಳು.

ದಿನ ನಿತ್ಯ ಗುನುಗುನಿಸಿದರೂ

ಆಹ್!! ಯಾಕಿಷ್ಟು ಅಪರಿಚಿತ??

ಹರಿವ ನದಿಯದೊಂದು ದಾರಿ

ಪಯಣಿಗ ನಿನಗೆ, ಅದೆಲ್ಲ ಬೇಕೆ??

ತೃಷೆಯಾದಷ್ಟು ನೀರು ಬೊಗಸೆ

ತುಂಬಾ ತುಂಬಿಸುವ ಬಯಕೆಯಷ್ಟೇ!!!

ಎಲ್ಲ ಮರೆತು ಹೊರಟರೂ

ಆಹ್!! ಯಾಕಿಷ್ಟು ಅಗಾಧ??

94.3....Radio Oneeee

Travelling has become part of my life, I mean most of all of our lives..isnt it? Every morning I wake up, get ready and zoooommm.... I travel !! Travelling by Vovlo is very comfortable (If I get a place to sit) compared to any other bus. The 1st time I traveled by volvo, I was impressed by the Radio they play. Since then, I have become a radio fan!!! Particularly 94.3 RadioOneeeeeeeeeee.. he he he.. as I am writing it, I hear them sing, 94.3 RadioOneeeeeeee... :)

Now, Listening to Prithvi is a treat. His sense of humor is really great. It makes me laugh in the bus.. the way sometimes he comes up with kannada meaning to hindi/english words.. he he he.. cant stop laughing. And sometimes when he flirts with girls... ooooo...

And about Anjaan.. he is a sweetheart. He becomes so cute when he tries to speak in Hindi, he he he. He sometimes imposes a humor in such a simple thing, its really admirable.

The ear plugs are right in my ears till Prithvi and Anjaan are on air. Sometimes I change the station if I get irritated by the adds. Ahhhh!!! btw those adds have also become our topic of talk. We friends who listen to radio regularly keep commenting on the adds, or we mock them up, they invariably become part of our humor. There are times when others who wont listen to radio, can not understand our jokes. He he he!!!
I so many times get disappointed when someone comes for a code review, or with a doubt, or my manager calls up a meeting.. say anything that separates me from listening to Radio.
Listening to them has become like a religion to me.

Well, you wont believe, I have sent SMSs giving answers to the questions they ask. I desperately want them to pick me up, but that never has happened till date. I feel so sad :(
I have a secret wish, I want to go on Radio once!!
When Prithvi calls up someone for 'Birthday Bakra' , or to fool someone, I secretly wish that my friends should give him my reference.Or, he should pick me up as a winner of that 'play your music day'. Or, I should be put up on air to ask what happened in my life in last 24 hours(not that something bigggg can happen, but just!!!)

Hmmm... Dreams, Dreams... so many times I send the reply to the contests, not once they pick me up or even mention my name :(

Anyways, Its been like almost 3 years I am in Bangalore, and listening to Radio, but never ever felt like seeing them!!! True!! I never wanted to know how Prithvi or anjaan looked like. Never wanted to give a face to my imagination. I loved them for their voice, talks, humor, sensitivity, timeliness.
I was never curious about their looks.

Today my colleague asked me to check out Prithvis photo. I had almost forgotten about it. But then, I remembered it when i put on the earplugs.I had typed "Mj prithvi". I waited for few seconds.. I somehow didnt want to know how he looked. I didnt know if his looks would affect anything.. I didnt want to take a chance. I closed google and started working.

I don't want to know how he looks. I don't even want to meet him. I just want to hear him. I just want to talk to him.Well. Strange Me.. Isnt it???
94.3 radiooneeee..... anjaan on air... byeeeee....

ಅಪೂರ್ಣ..

ಬಹಳಷ್ಟು ದಿನಗಳಿಂದ ಅದೇನು ಬರಿಯಬೇಕೋ ಗೊತ್ತಾಗ್ತಾ ಇಲ್ಲ.. ಅದೇನೇ ಬರೆದರೂ ಅಪೂರ್ಣ ಅನ್ನಿಸ್ತಾ ಇದೆ. ಹಾಗೇ ಅಪೂರ್ಣಗೊಂಡ ಒಂದಷ್ಟು ಕವಿತೆಗಳನ್ನ ಇಲ್ಲಿ ಬರೀತಾ ಇದ್ದೀನಿ.. ದಯವಿಟ್ಟು ಕ್ಷಮಿಸಬೇಕು!!!

೧)
ಕೆರೆಯ ಕೆಂದಾವರೆ ಬೇಕು,
ಬೆಳ್ಳಗಿನ ರೆಕ್ಕೆ ಬೇಕು ಬಾನಾಚೆಗೆ ಹಾರಲು,
ಹಾಲ್ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ಹರಡಿರುವ ಚುಕ್ಕಿಗಳೆಲ್ಲ ಬೇಕು
ನವಿಲಾಗಬೇಕು ಮಳೆಗೆ ನಲಿದಾಡಲು
ಬಿದಿಗೆಯ ಚಂದ್ರ ಬೇಕು
ಮುತ್ತಂಥ ಮಂಜಾಗಬೇಕು ಎಳೆ ಬಿಸಿಲಿಗೆ ಕರಗಲು...

೨)
ಕವಿತೆಯ ಮೊದಲು, ಮನಸ್ಸಿಗೆ ಬರುವ ಮುಗ್ಧ ಮುಗುಳುನಗೆ ನೀನು.
ಮರುಳು ಮುಸ್ಸಂಜೆಗೆ ನಿನ್ನ ಸ್ವಾಗತ.

೩)

ಪ್ರೀತಿಗೆ ನೀನೇನು ಕೊಡುವೆ?
ಒಂದು ಮುತ್ತು?
ಗುನುಗುನಿಸಲೊಂದು ಹಾಡು?
ಎರಡು ಸಾಲಿನ ಕವಿತೆ?
ಬೊಗಸೆಯಷ್ಟು ನೆನಪು?
ಅರೆಘಳಿಗೆ ನೆಮ್ಮದಿ?
ಗಾಳಿ ಸುಯ್ ಗುಟ್ಟರೆ, ನಿನ್ನ ಹೆಜ್ಜೆ ಸಪ್ಪಳ
ಎಲ್ಲಿಂದ ಎಲ್ಲಿಗೆ ನಿನ್ನ ಪಯಣ?
ನಿಂತಲ್ಲಿ ನೆರಳು,
ತಳಮಳ,
ಬಣಗುಡುವ ಮೌನ,
ಕಣ್ಣೀರು,
ಒದ್ದೆ ಗುರುತಿನ ಕೆನ್ನ,
ಬರಿದಾದ ಹಾಳೆ..
ಪ್ರೀತಿಗೇನು ಬಿಟ್ಟು ಹೊರಟೆ???

The Wanderer in Me..

Dear Dairy, Its at times like this I feel.. "What happened??"," It is wrong to change yourself for the ones you love?, Is it that difficult to change your habits, your likes and dislikes for someone you know that he/she loves you a LOT??","Itsn't it OK to compromise a bit here and there with almost everything for what you call 'LOVE'??
And almost simultaneously, I hear another thought in my head, and I remember a message I had got a long years ago,
"He who accepts you the way you are, is your true love"
"TRUE LOVE?? Hell.. does that even exist??" reminds my other mind.
You know, when I had started listening to the westen music, Glen was one of my favourites.I still love when he sings, "Nothing's gonna change my love for you.."
I remember a line from that song..
"You don't have to change a thing..
I love you just the way you are.."
And both these parties in my head arguing, one which says,
"you cannot have LOVE without compromises"
And the other which constantly repeats...
"True love doesnt expect you to change"
And now.. its my turn to decide, which side to choose..
I anyways believe, "TRUE LOVE DOESN'T EXIST", So i decide to live with the compromises. However, some questions in my head stand like a dangling pointer with no answers attached to it..
Why did I become so dependent?? Why do I need someone's message to wake me up in the morning and say "Good morning, honey..",
Why did that one SOMEONE's opinion counts so much that i dont even consider my own opinion and I compromise? ofcourse sometimes willingly and some other times unwillingly..anyways.. the result ends up for a compromise.. why??
You know, when we friends catch up,and they ask..
"What is that you miss the most about your spinster times??",
The answer instantly pops up my head,
"FREEDOM, Freedom of wearing anything, anytime, anywhere... Freedom to watch my type of movies, Freedom to eat what I love to eat.. Its FREEDOM I miss the most.." However I dont say this infront of them.
I simply give my best of smiles and say..
"Nothing"!!!!ow, what a beautiful way to defend your spouse!!!
I try to convince myself, I succeed too. I convinced myself for a relationship. I convinced myself for a marriage. I have convinced myself that I can make a good wife, but what about the WANDERER in me?? Tears swell up my eyes as I can hear my INSIDE gives me the answer to the question..
I almost have no option left, isn't it??
Why is it that I am never statisfed??
why is it that I can never stop at a thing??
For now, I have to hide the WANDERER in me and hope to never let it out.
Anyways.. thats it for now..
Good night dairy.

---------------------------------------------------------------------------
Disclaimer : This is my imaginary work piece.

ನೀನಿಲ್ಲದ ಊರಲ್ಲಿ - 4

I am so much in love with Bangalore.
ಸಂಜೆಗೊಂದು ಟಪ ಟಪ ಉದುರೋ ಮಳೆ, ಮಳೆಗಿರುವ ಗಂಧ, ಅದರ ಜೊತೆಗೇ ತೆಲಿ ಬರುವ ನೆನಪುಗಳು..
ನೆನಪಿದೆಯ ನಿನಗೆ, ನಾವಿಬ್ರು ಆವತ್ತು ಆಂಜನೆಯ ದೇವಸ್ಥಾನದ ಹಿಂದಿನ ರಸ್ತೆಯಿಂದ ಅಲ್ಲಿರೋ ಗುಡ್ಡಕ್ಕೆ ಹೋದಿದ್ದು?? ಮೆಳೆಗೂ ಮೊದಲು ಗಾಳಿ ಇರತ್ತಲ್ಲಾ, ಆ ಥರದ ವಾತಾವರಣ.ಹ್ಮ್ಮ್ಮ್... ಇವತ್ತಿನ ಗಾಳಿಗೂ ಅದೇ ಪರಿಮಳ..
ನಿನ್ನ ಬೈಕ್ ಮೇಲೆ , ನಿನ್ನ ಅಪ್ಪಿಕೊಂಡು ಹೋಗೋ ಸುಖ. ಘಳಿಗೆಗೊಮ್ಮೆ ನಿನ್ನ ಭುಜಕ್ಕೆ ಮೆತ್ತನೆಯ ಮುತ್ತು. ನೀನು ನಿನ್ನ rear mirrorನಿಂದ ನನ್ನ ನೋಡಿದಾಗಲೆಲ್ಲ, ಅದೇನೋ ಒಂದು ನಾಚಿಕೆ.
ಆ ಬೆಟ್ಟವಾದ್ರೂ ಎಷ್ಟು ಚಂದ ಇತ್ತು ಅಲ್ವಾ?? ಆಗ ತಾನೆ ಮುಳುಗಿದ ಸೂರ್ಯನ ನೆರಳನ್ನ ಹಿಡಿಯೋ ಪ್ರಯತ್ನದಲ್ಲಿ ಆಕಾಶ, ಕೆಂಪು ಅಲ್ಲಾ, ಗುಲಾಬಿಯೂ ಅಲ್ಲದ ಬಣ್ನಕ್ಕೆ ತಿರುಗಿತ್ತು. ನಿನ್ ಕೈಯಲ್ಲಿ, ಕೈಯ ಬೆಸೆದು, ಬೆರಳುಗಳ ಸರಪಳಿ ಮಾಡಿ ನಡೆಯುವುದೇ ಸಂಭ್ರಮ ನಂಗೆ. ಅಂತೂ ಬೆಟ್ಟದ ತುದಿ ಹೋಗಿ ತಲುಪಿದಾಗ ಸಣ್ಣ ಸಣ್ಣ ಮಳೆಯ ಹನಿ ನಮ್ಮಿಬ್ಬರ ಕೆನ್ನೆ ಮೆಲೆ ಉದಿರಿದ್ದು..
ಅಹ್ ನಿನ್ ಜೊತೆ ಕಳೆದ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಸಂಜೆಗೂ ಒಂದೊಂದು ಕಥೆ ಇದೆ..
ಈಗ ಯೋಚನೆ ಮಾಡ್ತೀನಿ, ನಮ್ಮಿಬ್ಬರ ನಡುವೆ ನಡೆದಿದ್ದೆಲ್ಲ ಕನಸಾ?? ನನ್ನ ಕಲ್ಪನೆಯಾ??
ಅದೇನೇ ಆದರೂ ನೀನು ನನಗೆ ಕೊಟ್ಟಿದ್ದು ತುಂಬಾ ಸುಂದರ ನೆನಪುಗಳನ್ನ. ಕಣ್ ಮುಚ್ಚಿದರೆ ತನ್ ತಾನೇ ಅರಳೋ ಮುಗುಳು ನಗೆಯನ್ನ..
ನೀನಿಲ್ಲದ ಊರನ್ನೂ ಇಷ್ಟ ಪಡೋ ಪ್ರೀತಿಯ ಮನಸನ್ನ.
ನೀನು ನನಗೆ ಈ ಮಳೆ ಥರ.. ನೆನಪು ಬಂದಾಗ ಮಾತ್ರ ಮನಸ್ಸು ಒದ್ದೆ, ಒದ್ದೆ.


P.S : Part-1

Part -2
Part -3

ತೇಲಿ ಸಾಗುವ ಮುಗಿಲು...

ಹಳೆಯ dairy ಒಂದು ಮೊನ್ನೆ ಮನೆ cleanಮಾಡುವಾಗ ಸಿಕ್ಕಿತು. ಹಿಂದಿನದೆಲ್ಲ ಒಂದೊಂದಾಗಿ ಒಂದೋ ಮನಸ್ಸಾಯಿತು.
ತುಂಬಾ ವರ್ಷವೇನಾಗಿಲ್ಲ ಅದನ್ನೆಲ್ಲ ಬರೆದು. ಒಂದು 5-6 ವರ್ಷವಾಗಿರಬಹುದು. ಆದ್ರೂ ಯಾವುದೋ ಜನ್ಮದಲ್ಲಿ ಬರೆದಂತೆ ಅನ್ನಿಸ್ತಿತ್ತು.ಎಷ್ಟು ಬದಲಾಗಿಬಿಟ್ಟಿದೀನಿ ನಾನು. ಆ dairyಯಲ್ಲಿ ಬರೆದ ಸನ್ನಿವೇಶಗಳಲ್ಲಿ ಇದ್ದಿದ್ದು ನಾನೇನಾ ಅನ್ನಿಸುವಷ್ಟು ದ್ವಂದ್ವ..


April 28 2010:
Hey Dairy,
ಇವತ್ತು ನಾನೊಬ್ಬನನ್ನ ಭೇಟಿಯಾದೆ.Well.. ಅವನಲ್ಲಿ ಅಷ್ಟೇನೂ speciality ಇಲ್ಲ.. ಆದ್ರೆ ಅವನ ಹೆಸರು ಮಾತ್ರ ತುಂಬಾ ಚನ್ನಾಗಿದೆ. ತುಂಬಾ ನಾಚಿಗೆ ಸ್ವಭಾವದವನು. ತುಂಬಾ ಕಡಿಮೆ ಮಾತಾಡ್ತಾನೆ. ನಾನು ಹೊಸೊಬ್ಬಳು ಅಂತಾ ಆಗಿರಬಹುದು...


ನಂತರದ ದಿನಗಳು ನನ್ನ ಕಣ್ ಮುಂದೆ ಹಾಸಿಹೋದವು.. you know flashbackಥರಾ..
ಅವನು ನನ್ನ propose ಮಾಡಿದ್ದು, ನಾನು reject ಮಾಡಿದ್ದು.. ಮತ್ತೆ ಅವನು ನನ್ನ ಮದುವೆಗೆ propose
ಮಾಡಿದ್ದು.. ನನ್ನ ಗೊಂದಲ.. ಅದೇ ಸಮಯಕ್ಕೆ ನಮ್ಮಿಬ್ಬರನ್ನು client siteಗೆ ಕಳಿಸಿದ್ದು..
ಉಫ್!!! ಅವನ ಶರೀರದ ಕಂಪು ನನಗಿನ್ನೂ ನೆನಪಿದ್ದಿದ್ದಿ ನನಗೇ ಆಶ್ಚರ್ಯ.. ಇಷ್ಟು ವರ್ಷಗಳ ನಂತರವೂ ನನಗೆ ಆ ರಾತ್ರಿಯ ನೆನಪು ಎಷ್ಟು ಚನ್ನಾಗಿದೆ..

ಸಂಜೆ client officeನಿಂದ ನಾವಿಬ್ಬರೂ ಬೀಚ್ ಗೆ ಹೋಗಿದ್ವಿ.ತಂಪು ಗಾಳಿ, ಅಲೆಗಳು, ರಾತ್ರಿರಾಣಿಯ ಪರಿಮಳ ಗಾಳಿಯ ಉಪ್ಪನ್ನೂ ಮೀರಿಸುವಂತಿತ್ತು.. ಯಾವಾಗ ನಾವಿಬ್ಬರು ಬೆರಳೊಡನೆ ಬೆರಳ ಬೆರೆಸಿದೆವೋ ಗೊತ್ತೇ ಆಗಲಿಲ್ಲ.. ನಮ್ಮಿಬ್ಬರ ನೆರಳು ಸಂಜೆಯ ಕೆಂಪು ಹರಡಿದ ಮರಳಿಗೆ ಚಿತ್ರ ಬಿಡಿಸಿದಂತೆ ಹರಡಿತ್ತು.ಮೊದಲು ಅಂಗೈಯಷ್ಟೆ ಬೆಸೆದಿತ್ತು, ನೋಡ ನೋಡುತ್ತಿದ್ದಂತೇ ಅವನ ಕೈಯ್ಯ ತುಂಬಾ ನನ್ನ ಕೈ.. ಮರದ ಕೊಂಬೆಗೆ ಬಳ್ಳಿ ಹರಡಿದಂತೆ.. ಅವನೆದೆಗೊರಗಿಕೊಂಡೆ. ಅವನೇ ದೂರ ಸರಿದಿದ್ದ. ನಾನು realityಗೆ ಬಂದಿದ್ದೆ. ಒಂದು ಥರದ embarassment ನನ್ನ ಕಾಡಿಸಲಿಕ್ಕೆಶುರು ಮಾಡಿತ್ತು.
ವಾಪಸ್ hotelಗೆ ಬಂದಿದ್ವಿ. ನನ್ನ roomನ lock open ಆಗ್ತಾ ಇರಲಿಲ್ಲ. ಅವನಿಗೆ callಮಾಡಿ ಕರೆದಿದ್ದೆ. ಅವನು ಬಂದು ನನ್ನ room lock ತೆಗೆದಾಗ ನನ್ನ ಮನಸಲ್ಲಿ ಏನೋ ಗೊಂದಲ. I invited him inside. ಕಿಟಕಿ ತೆರೆದಿತ್ತು.. ತಂಪು ಗಾಳಿ.. ಯಾಕೋ ನಮ್ಮಿಬ್ಬರ ನಡುವಿನ ಮೌನ ಮುರಿಯುವಂತೆ ಕಾಣಲಿಲ್ಲ.. TV on ಮಾಡಿದೆ. ಗಾಳಿಗೆ ನನ್ನ ಕೂದಲೆಳೆಗಳು ಹಾರಾಡುತ್ತಿದ್ದವು.. ಅದೇನಾಯಿತೋ ಏನೋ.. ನಾನು ಅವನೆದೆಗೆ ಮತ್ತೆ ಒರಗಿಕೊಂಡೆ. ಅವನು ದೂರ ಸರಿಯಲ್ಲಿಲ್ಲ.. ನನ್ನ ಹಣೆಗೆ ಮೆತ್ತನೆಯ ಮುತ್ತು ಕೊಟ್ಟ.. ಕಣ್ಣೆತ್ತಿ ಅವನ ನೋಡಿದೆ.. ಅವನು ಕಣ್ಣ ಸರಿಸಿಕೊಡ. ನಾನು ಅವನೆದೆಗೆ ಮುತ್ತು ಕೊಟ್ಟಿದ್ದೆ... ನನ್ನೆದೆಯ ಗೊಂದಲಗಳೆಲ್ಲ ಆ ಕ್ಷಣಕ್ಕೆ ಮಾಯ. ಬೆಳಗಿನವರೆಗೂ ಅವನೆದೆಗೆ ಒರಗಿ ಮಲಗಿದ್ದೆ. ನಾನೇಳುವಾಗ ಅವನು ನನ್ನ ಕೂದಲುಗಳನ್ನ ನೇವರಿಸುತ್ತಾ..
"Good morning" ಅಂದಿದ್ದ.
ನಾನು ನಕ್ಕು. "very good morning" ಅಂದಿದ್ದೆ..

ಹ್ಮ್.. 5 ವರ್ಷಗಳಾಯ್ತು.. ನಮಗೀಗ ಒಂದು ಹೆಣ್ಣು ಮಗು..
Well.. ಜೀವನದ ಪ್ರತಿ ದಿನಗಳಲ್ಲೆಲ್ಲೋ ನಾವಿಬ್ಬರೂ ಕಳೆದು ಹೋಗಿದ್ವಿ.. ಈ dairyಗೆ Thanks.. Dairy ಸಿಕ್ಕಂತೆ, ಮತ್ತೆ ನನಗೆ ನಾವಿಬ್ಬರೂ ಸಿಕ್ಕಿದರೆ.. ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ.. ಈ gap ಕಡಿಮೆ ಆಗುತ್ತೋ ಇಲ್ಲವೋ.. ಆದ್ರೆ ಪ್ರಯತ್ನ ಮಾಡುವ ಮನಸ್ಸಿದೆ..

"ಎಲ್ಲಿ ಹುಡುಕಲಿ ನಿನ್ನ..
ಜೊತೆಯಲ್ಲೇ ನಡೆಯುತ್ತಿದ್ದೆವೆ,
ಕೈಯಲಿ ಕೈಯ ಹಿಡಿದಿಕೋಂಡಿದ್ದೇವೆ,
ಕಣ್ಣೋಟಗಳು ಬೇರೆ ಬೇರೆ ದಿಕ್ಕು.
ನಡುವೆಲ್ಲೋ ಕವಿದಿದೆ ಮುಸುಕು..
ಎಲ್ಲಿ ಹುಡುಕಲಿ ನಿನ್ನ??
ಜೊತೆಯಲೇ ಕಳೆದು ಹೋಗಿದ್ದೇವೆ.."

ನನ್ನ ನಾನು ಹುಡುಕುತ್ತಿಲ್ಲ...

ಬಿದಿಗೆಯ ಸಂಜೆ

ಕೆಂಪು ಬಾನಾಚೆಯ ಚಂದ್ರ

ದ್ರಿಷ್ಟಿಗಿಟ್ಟಂತೆ ಹೊಳೆವ ಚುಕ್ಕಿ.

ಗಾಳಿಗೆದರಿದ ಸಂಜೆ ಧೂಳು

ನೆನಪ ಜೊತೆಯಲ್ಲಿ

ಹಜ್ಜೆಗೆ ಹೆಜ್ಜೆಯ ಜೊತೆ

ಉಸಿರು ಉಸಿರೂ ಬೆಚ್ಚಗಿನ ಹೊಗೆ

ಬೀಸು ಗಾಳಿಗೆ ಚೆಲ್ಲುವ ಕನಸು ನೂರು

ಕಳೆದು-ಹೋಗಲೇ ಹೊರಟ ಪಯಣ

ಕಳೆದು ಹೋದರೆ ಹುಡುಕ ಬೇಡಿ..

ಸಿಕ್ಕರೆ ಗುರುತಿಸಬೇಡಿ

ನನ್ನ ನಾನು ಹುಡುಕುತ್ತಿಲ್ಲ..


Well..
ಅದಾವಾಗಲೋ ಬರೆದ ಸಾಲುಗಳು.. ನನಗೋ ನೆನಪಿಲ್ಲ.. ಆದರೆ ಇವತ್ತು ಈ ಕವಿತೆಯ ಭಾವನೆ ನನ್ನಲ್ಲಿ ಮತ್ತೆ ಮೂಡಿದೆ. ಕಳೆದು ಹೋಗಬೇಕು ಅನ್ನಿಸ್ತಿದೆ. ಹೊಸ ವರ್ಷಕ್ಕೆ ಹೊಸದೇನು wish ಮಾಡಲಿ ಗೊತ್ತಾಗ್ತಾ ಇಲ್ಲ.. ಹಿಂದನ ವರ್ಷದ್ದೆ ಅದೆಷ್ಟು ಬಾಕಿಯಿದೆ..
ಈಗಾಗಲೇ ತುಂಬಾ ಮಾಡೋದಿದೆ.. ಕನಸು ಕಾಣೋದಕ್ಕೆ ಸಮಯ ಎಲ್ಲಿ??
Anyways.. Happy new year.. All the best.

ಜೊತೆ..

ಅವನು ನನ್ನ ಕೈ ಹಿಡಕೊಂಡಾಗ್ಲೇ ನಂಗೆ doubt ಬಂದಿದ್ದು, ಅವನು ನನ್ನ propose ಮಾಡತಾನೆ ಅಂತಾ. ಅಲ್ಲೀ ತನಕ ನನ್ನ instincts ನನಗೆ ಏನೂ ಹೇಳಿರಲಿಲ್ಲ. Usually ಯಾರಾದ್ರೂ ಯಾರನ್ನಾದ್ರೂ propose ಮಾಡೋ levelಗೆ ಇಷ್ಟಪಡತಾರೆ ಅಂದ್ರೆ, ಒಂದಷ್ಟು hints ಕೊಡತಾರೆ, ಇಲ್ಲ ಅವರ body languageನಿಂದ ಗೊತಾಗುತ್ತೆ. ಇವನು ಮಾತ್ರ ನನ್ನ ಬಗ್ಗೆ ಈ ಥರ ಯೋಚಿಸ್ತಾನೆ ಅಂತಾ ನನಗೆ ಗೊತ್ತೇ ಆಗಲಿಲ್ಲ. ನಾನು ಸಿದ್ ಹತ್ರ ಹೇಳ್ದೆ, ಈ ಥರ ನನ್ನನ್ನ ನನ್ನ officeನವನೊಬ್ಬ propose ಮಾಡಿದ ಅಂತಾ.. he laughed and said..

"wow!! ಜಗತ್ತಿನಲ್ಲಿ ನಿನ್ನನ್ನ propose ಮಾಡೋಂಥ ಮೂರ್ಖ ಜನನೂ ಇರತಾರೆ" ಅಂತಾ ಅಂದು, ಜೋರಾಗಿ ನಗಾಡಲಿಕ್ಕೆ ಶುರು ಮಾಡಿದ.

I said

"Sidd,Please.. I am serious.. I said I am not ready for a relationship now.. I am sorry ಅಂತಾ ಅಂದೆ.. ಯಾಕೋ ನನಗೆ ವಿಚಿತ್ರವಾದ ಭಾವನೆ ಬರ್ತಾ ಇದೆ. as if something didnt go right, ಅನ್ನೋ ಭಾವನೆ.." ಅಂತಾ..

You know what Sidd asked me??He said,

"ನೀನು ನಿನ್ನ illusionನಿಂದ ಯಾವಾಗ ಹೊರಗೆ ಬರ್ತೀಯಾ??You cannot wait your entire life for someone to come out from your dream. Please come out.."

This is the second time its happening with me.ಇದು ಎರಡನೇ ಸಲ ನಾನು ಯಾರನ್ನಾದ್ರೂ reject ಮಾಡತಾ ಇರೋದು.. I dont know what has happened to me.. I never feel I am ready for a relationship..

I dont know.. I always feel insecured with anyone and everyone..

ರಾತ್ರಿ ಯಾಕೋ ನಿದ್ದೆನೇ ಬರಲಿಲ್ಲ.. ತಲೆ ತುಂಬಾ ಏನೇನೋ ಯೋಚನೆಗಳು.. "Why-am-I-like-this" ಅನ್ನೋ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳು.. ನನ್ನದೇ ತಪ್ಪಾ?? Like that I am a very joly person.. you know, 'fun-to-be-with' types..

ಆದ್ರೆ.. why like this??

ರಾತ್ರಿಯ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳಿಗೆ ಉತ್ತರ ಹುಡುಕುವ Patience,Time ಎಲ್ಲಿದೆ?? ಮಾರನೇ ದಿನ officeನಲ್ಲಿ ಅವನ ಜೊತೆಗೇ breakfast ಹೋಗುವಾಗ ಅದೇನೋ ಒಂದು ಥರದ guilt, as if ನಾನು ಅವನನ್ನ insult ಮಾಡಿದೀನೇನೋ ಅನ್ನೋ ಭಾವನೆ.. ಹಾಗೆ ನೋಡಿದ್ರೆ he is a nice guy.. anyone would accept him.. "why not me??" ಅನ್ನೋ ಪ್ರಶ್ನೆ ಮತ್ತೆ ದಿನವಿಡೀ ನನ್ನ ಕಾಡಿಸಲಿಕ್ಕೆ ಶುರು ಮಾಡಿತು. But then I have divisions in my head you know.. can easily switch between them when I want to.. ಆಗಾಗ ಅವನ ನೋಡಿದಾಗ ಮತ್ತದೇ guilt..

ಹೀಗೇ ಒಂದೆರಡು ದಿನ, I thought and decided to take a chance..

ಅವನು ನಂಬಲೇ ಇಲ್ಲ.. When I said, that I was thinking about it and decided to take a chance.. he didnt believe.. and you know.. he reacted as if he has won a million dollar or something..

ಆಗ, ನನಗ್ಯಾಕೋ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ.. ನನಗೂ ಅವನ ನೋಡಿ ತುಂಬಾ ಖುಷಿಯಾಯ್ತು.. as if something was not right and I had just fixed it..

ಆದ್ರೂ ಅದೇನೋ ವಿಚಿತ್ರವಾದ ಭಾವನೆ.. ಅವನ ಜೊತೆ ಸಂಜೆ ಕೈಯಲ್ಲಿ ಕೈ ಹಿಡಿದು walk ಹೋಗುವಾಗಲೂ, I sometimes feel ನಾನು ಬೇರೆಲ್ಲೋ ಇರಬೇಕಾಗಿತ್ತು ಅನ್ನೋ ಭಾವನೆ.. As if I dont belong here.. ಅವನ ಮಾತುಗಳಿಗೆಲ್ಲ ಯಾಕೋ ಮನಸ್ಸು ಬಿಚ್ಚಿ ನಗೋದಿಕ್ಕಾಗೋದೇ ಇಲ್ಲ.. As if I am acting in a movie and he is my co-actor.. ಅವನು ನನ್ನ ಕಣ್ಣಲ್ಲಿ ಕಣ್ಣಿಟ್ಟು "I Love you" ಅಂದಾಗಲೂ all I can do is give a smile.. and force myself to say "I love you too".

I dont know if I have some kind of phobia or something... but I am afraid.. I will never find someone to love..

Still the question stands un-answered... "Why am I like this??"

------------------------------------------------------------------------------------------

Disclaimer : This is an imaginary part of work. :)

-Nivi.

From: Me To: U Subject : Hi Again

From: Siddharth
To : Niveditha
Subject : WOW!! Congrats..

Hey Niv..
Congratulations!!! So finally you did it huh?? how was your FIRST FLITE??
were you caught by the security there for taking something that should not be taken?? actually you should have lost a lot of money.. not actually money.. but your cosmetics and deos and moisturisers and body lotions... he he he.. kidding.. so tell me about it.. everything..

Regards,
Sidd..


From : Niveditha
To: Siddharth
Subject: Re: WOW!! Congrats...

Hey Sidd..
1st things 1st.. when will you stop pulling my legs? huh?? I didnt have that much of cosmetics!! wel.. not as much as that 'wack-wack girl' Priya has.. anyways.. my FIRST ever flight experience.. hmmm.. wow... Sidd cant help it.. it was very good!!
Wel.. god bless our clients who had their production issue.. he he he.. so it got decided the last day at 9 in the night that me and my collegue have to go to Client site the next day. immediately we raised a travel request and all that formalities.. Seriously sidd!! I was too excited!! I dint know what to pack, what documents are required.. OMG!! I was excited, scared anxious.. afraid..
but then it was my first flight!! so uff!! I was excited to death!!!
wel.. the rest of the story later.. gotta work honey!!(Sarcastic!!!)

Regards,
Niv


From : Siddharth
To: Niveditha
Subject: I want the WHOLE STORY!!!

My Dear Friend Niv..
Stop wanting so much of attention and importance girl.. I know you just want me to ask you for more.. miss little 'I-am-Busy-gotta-work' girl... tell me now.. or else i will curse you that you will never get a husband!!! ;) :P

Regards,
Sidd


From: Niveditha
To: Siddharth
Subject: You are REALLY BAD!!

UGH!!!! what a black-mail!!! Ok Ok.. i will tell you the story.. so I was tottally excited. BTW.. I am sorry. I couldnt call you.. you understand right?? I came back to my room by 10:30 and then inform my parents, my grand-parents, all my uncles and aunties.. huh!! by the time I finished the calls it was 11.30 and then pack... anyways.. I know I dont have to apologize to you as you owe me so many apologises!! he he he..
ok.. So next day my cab came sharp at 6:30 in the morning. I was all set. me and my collegue were supposed to meet in airport. So I was alone in the cab.. you know Bangalore is so beautiful early in the mornings.. Its.. cant say in words.. its beeeaaauuuttiifulll.. its chill, the mist n the smell of that fresh air.. Sidd!! you know after a very long i felt so peace.. a state of mind where you know.. the chill breeze brushes your face, and you hair strands fly.. and you make no efforts to put them back.. you are left with no option than to close your eyes and smile... you know that kind of a state.. you getting me right??


regards,
Niv

From: Siddarth
To: Niveditha
Subject: Re:You are REALLY BAD.

Niv..
We have come such a long way right?? From irresponsible college students to intellectual, so matured people.. We still have fun.. hang out.. but some where down the line.. that maturity has come.. Responsibility has taken over our insecurities.. right?? When you said that 'close-your-eyes-and-smile' state of mind.. I could feel myself doing that Niv.. Anyways.. tell me further..

Regards,
Sidd..



From: Niveditha
To: Siddharth
Subject: The whole story

Hey Sidd..
yes we have come a long way.. and there is still a lot of journey pending.. untill and unless we enjoy the journey.. we cant enjoy the joy of reaching the destination..right?? So where was I?? Yes.. so I was in the cab.. enjoying the cool breeze.. hmmm.. you know the road to BIA is so beautiful.. Near that fly-over.. there is such a nice garden n all.. I liked it.
And when I reached the airport, I saw my collegue.. I tell you till then I had forgotten about my flight. He he.. I was enjoying the breeze.. and then me and my collegue went inside.. I dint know what to do. So he was leading me. We took boarding passes (Jet airways) and then got the security check done. and then we were waiting to board. I saw the shopperstop and al those shops. we were chatting. He was really a good company. He was explaining me about different kinds of Airplanes and the business behind it and all that stuff..
and then when it was time to board.. I couldnt beleive I was actually going to fly..
you know.. when I was a kid or till then before I got into the flight.. I always thought how would it be to fly.. you know to see the earth from top.. go in between clouds.. feel like you are God!! you are an angel.. right??
When the plane actually started to fly.. I was litterally on cloud 9.. excited like a child. Me and my collegue were enjoying.. He showed me what is what from top.. like the builings.. I felt like I was watching bangalore in google-maps.. but its wonderful feeling.
The rows and rows of clouds.. The actual blue and white.. wow!! Sidd.. I have no words to explain..
God really bless my clients.. he he he..

Regards,
Niv


From : Siddarth
To:Niveditha
Subject : Re: The whole story

Niv..
I understand.. My 1st flight was the international one.. I was excited too and you know that we have talked about being in sky so many times.. I understand.
So congratualtions for your first flight.. so when is the party??

Regards,
sidd

From:Niveditha
To:Siddharth
Subject: Re:Re: The whole Story

Sidd.. Thanks.. but.. I dono.. Y is life so strange?? I agree.. that it gives us what we want.. but not when we want right?? It really has a strage sense of humor..
you know.. I really am happy with my office and work.. and sometimes I feel thats the reason for my being.. but in my personal life.. I feel I suck!! I m not liking anything.. I dont feel good about anything. I like it at office .. not in room.. I want it to be working day the whole week.. i hate weekends..
I dont want to have a personal life.. you know I am bugged about my life.. the other day when I was coming from office,.. i saw a man sitting infront of me wearing a t-shirt. It said "Everything will be Ok"
you know what I thought?? I laughed.. and thought.."Hatts off to you life.. You really have a great sense of humor.. or should I say a great sense of sarcasm.."

Sidd.. something is missing sidd!! and the worst part is I am not able to find what it is..

Regards,
Niv


From: Siddarth
To:Niveditha
Subject: Re: re: re: The Whole Story

Niv.. Lets meet this weekend.!! Its been a lot of times You rejected.. now its an Order. I will come to you room if you dont agree to meet. So keep yourself free this weekend.. I dont want your 'I-Have-to-work-this-weekend' crap.. understand?? We SERIOUSLY need to talk about YOU!!!
Now.. get back to work..
Bye..

Regards,
Sidd.

ಮಳೆ.. ಯಾವ ಪ್ರಶ್ನೆಗೆ ಉತ್ತರ?

ಬೆಂಗಳೂರು ಮತ್ತೆ ಒದ್ದೆ, ಒದ್ದೆ.. ಎಷ್ಟು ಚಂದ ಈ ಒದ್ದೆ ಒದ್ದೆ ಬೆಂಗಳೂರು.I like the way it is so wet, gray and cloudy these days.ಸುಮ್ಮನೆ ಒಂದು walk ಹೋಗ್ತೀನಿ. ಹತ್ತಿರದಲ್ಲೇ ಒಂದು tea-house ಇದೆ. I am reading Nicholas Sparks these days.. "The Notebook" is my favourite.ಇಂಥ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಆ tea-house ನಲ್ಲಿ ಕೂತು ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ನನಗಿಷ್ಟವಾದ ಸಾಲುಗಳನ್ನ ಓದತೀನಿ. ಚಿಟ-ಪಿಟ ಅಂತಾ ಮಳೆಯ ಸದ್ದು, ಯಾವಾಗ ಒಂದು ಲಯವಾಗಿಬಿಡುತ್ತೋ.. ಗೊತ್ತೇ ಆಗಲ್ಲ.. ಮಳೆ ನಿಂತರೂ, ಎಲೆಗಳಿಂದ ಉದುರೋ ಹನಿ ಹನಿ.. ಒದ್ದೆ ಒದ್ದೆ ನೆಲ.. ಕಪ್ಪೂ ಅಲ್ಲಾ, ನೀಲಿಯೂ ಅಲ್ಲದ.. gray ಆಕಾಶ.. I dont know why.. I always get mesmerised by it. I like this.. this wet and gray combination.. Its beautiful..
After a point of time.. ನನ್ನ ಮನಸಲ್ಲಿ ಯಾವೂದೇ ಯೋಚನೇಗಳೇ ಇಲ್ಲ.. I am blank and empty.. ಒಂದು ನಿಟ್ಟುಸಿರು.. ಮಳೆಗೆ ಈ ಥರದ magic ಯಾರು ಕಲಿಸಿಕೊಟ್ಟರೋ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ.. It takes over all the sounds.. ಮನಸಲ್ಲಿ ಅಡಗಿರೋ ಸದ್ದಾಗಿರಲಿ, ಹೊರಗೆ roadನಲ್ಲಿ ಹೋಗ್ತಾ ಇರೋ ಗಾಡಿಗಳ ಸದ್ದಾಗಿರಲಿ.. Rain takes over it. ಮಳೆಯಲ್ಲಿ ಅದೇನೋ magic ಇದೆ.. It gives you life.. a faith to hang on to.. A dream to beleive.. A magic which promises miracles.. A LIFE to move on no mater what happens.. its till continues to pour its melody on you..
I sometimes ask myself.. specially times when I am you know my life is standing still.. there is nothing HAPPENING about it.. None of my dreams come true.. Times when I have difficulty in beleiving myself.. Times when I need, badly need something to beleive that things will change.. Its this Rain which gives me strength.. ಮಳೆ.. ನನ್ನ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳಿಗೆ ಉತ್ತರ ಇಲ್ಲದಿದ್ರೂ.. ಅದೇನೋ ಒಂದು ಭರವಸೆ ಇದೆ ಮಳೆಯಲ್ಲಿ... ಮಳೆ..

"ಹರಿವ ಕಣ್ಣೀರು..
ಯಾವ ಪ್ರಶ್ನೆಗೆ ಉತ್ತರ??
ಬರೆವ ಪ್ರತೀ ಗೆರೆಯೂ
ಅದಾರದೋ ಆಕಾರ
ನನ್ನದೇ ಬೆರಳು
ಗೀಚಿಟ್ಟ ಸಾಲುಗಳು..
ನನ್ನದೇ ದನಿ
ನನಗೇ ಗುರುತಿಲ್ಲಿ..
ಕಡೆಗೂ ಕಣ್ಣೀರಿಗೂ ಸಾಕಾಯ್ತು...
ಮೌನಕ್ಕೆ ಬೆಲೆಯೆಷ್ಟು??
ನನಗೋಂದಿಷ್ಟು ಬೇಕಿತ್ತು..
ನಾನು ಮುಗಿದರೂ
ಈ ಪ್ರಶ್ನೋತ್ತರ ಮುಗಿಯದು..
ಈ ನಿಟ್ಟುಸಿರಾದರೂ....
ಯಾವ ಪ್ರಶ್ನೆಗೆ ಉತ್ತರ??"

ನಿನ್ನ ಪ್ರೀತಿಗೆ...

"Happy birthday to you....
Happy birthday to you....
Happy birthday dear Niviiiii....
Happy birthday to youuuuuuuuuuuu...."

ನನ್ನ birthday celebration... ನನ್ನ room-mates ಚಂದದ cake ತಂದಿದಾರೆ... ನನಗೋಸ್ಕರ roomನೆಲ್ಲ decorate ಮಾಡಿದಾರೆ....
"Hey.. Nivi... Make a wish.."

****************************************************************************

"ಓಯ್!!! ಏನ್ ಮಾಡ್ತಾ ಇದೀಯೋ?? ನಾಳೆ ನಂಗೆ office ಇದೆ.. ಈ ರಾತ್ರಿಲಿ ಎಲ್ಲಿಗೆ ??"
"Nivvi.. ಎಷ್ಟು questions ಕೇಳತೀಯಾ... ಸುಮ್ನೆ ಬಾ..ನಂಗೆ bike ride ಮಾಡೊಕೆ ತೊಂದ್ರೆ ಆಗುತ್ತೆ.. "
"he he he... ಒಳ್ಳೆ joke!!!Please ಕಣೋ.. ಎಲ್ಲಿಗೆ ಹೋಗ್ತಾ ಇದೀವಿ ಅಂತಾನಾದ್ರೂ ಹೇಳಬಾರ್ದಾ?? ಈ ಥರಾ ಹನ್ನೂಂದುವರೆ -ಯಷ್ಟೋತ್ತಿಗೆ ಎಲ್ಲಿಗೆ ಕರಕೊಂಡು ಹೋಗ್ತಾ ಇದ್ದಿಯಾ??"
"ನಿಂಗೆ ನನ್ನ ಮೇಲೆ ನಂಬಿಕೆ ಇದೆ ಅಲ್ವಾ??"
"ಅರೆ, ನಂಬಿಕೆ.. ಹ್ಮ..."
"ಸರಿ ಹಾಗಿದ್ರೆ, ಈಗ ಸುಮ್ನೆ ನನ್ನ ಘಟ್ಟಿ ಹಿಡಕೊಂಡು ಕೂತ್ಗೋ.. ok??"
"ಹ್ಮ್... ಸರಿ.. ಈ ಮಳೆ ನಿಂತ ವಾತಾವರಣದಲ್ಲಿ, ನಿನ್ನ ಜೊತೆ ಈಥರ ನಿನ್ನ bike ಮೇಲೆ... wel.. its really a 'WOW' feeling ಕಣೋ.."
ಕನ್ನಡಿಯಲ್ಲಿ ನಿನ್ನ expression ಕಾಣಿಸಲಿಲ್ಲ.. ನಿನ್ನ ಬೆನ್ನಿಗೇ ಅಂಟಿ, ನಿನ್ನಪ್ಪಿ, ಕಣ್ಣ ಮುಚ್ಚಿಕೊಂಡೆ.. ತಣ್ಣನೆ ಗಾಳಿಗೆ ಮನಸ್ಸು ತಂಪಾದ ಅನುಭವ...

ನಿನ್ನೆದೆಗೆ ನನ್ನಾನಿಸಿಕೋ ಗೆಳೆಯ,
ಬರಡಾದ ಭೂಮಿ ಚಿಗುರಿಕೊಂಡೀತು.
ಮುತ್ತಿಟ್ಟು ಕರೆದುಬಿಡು ಹೆಸರ,
ತಂಪು ತಂಗಾಳಿಗೂ ಬಿಸಿಯೇರೀತು.

****************************************************************************

"Oye!!! where you lost Madam?? Make a wish.. make a wish... Blow the candles.."
"yes.. come on.."

****************************************************************************

"Nivvi.. ಈಗ ಕಣ್ ಮುಚ್ಚು.. I will have to blindfold you..."
"Blind fold??? Please ಕಣೋ... ಅದೆಲ್ಲ ಯಾಕೆ?? Tell me whats happening??"
"ಆಹ್!! ನಿನ್ನ ಮೂರ್ಛೆ ತಪ್ಪಿಸಿ ಕರಕೊಂಡು ಬರಬೇಕಿತ್ತು ನೋಡು... You ask too many questions.. Now ಕಣ್ ಮುಚ್ಚು.."
"Agh!!!! Ok... ಆ ಮೇಲೆ ನಂಗೇನಾದ್ರು ಆದ್ರೆ ನೀನೇ ಹೊಣೆ.."
"Ok, baba.. ಈಗ ನನ್ನ ಕೈ ಹಿಡಕೊಂಡು ನಡಿ... and follow my instructions.. ಸರಿನಾ??"
"ಹ್ಮ್... Ok.. ನೀನೊ, ನಿನ್ನ suprisesಓ..."

ಕಣ್ಣ ಮೇಲೊಮ್ಮೆ ಸವರಿಬಿಡು ಕೈಯ,
ಬಣ್ಣದ ಕನಸು ಮೂಡೀತು
ಒಂಚೂರು ಹಂಚಿಬಿಡು ಉಸಿರ,
ಇಂಚಿಂಚಲೂ ಕಂಪು ಹರಡೀತು.

********************************************************************************

"Nivvi.. How was the cake??"
"Nivvi.. Tell us what wish did you make??"
"Arey.. She must have wished for a handsome husband... he he he.."

********************************************************************************

"So... This is it.. Open your eyes.. Nivvi.."
ನಾನು ನಿಧಾನವಾಗಿ ಕಣ್ಣು ತರೆದಿದ್ದೆ....
WooooooWWWWW..!!!! I was speechless..
what a beautiful lake...
ಕೆರೆ, ತಂಪು ಗಾಳಿ, ಎಲೆಗಳಿಂದ ಉದರತಾ ಇರೋ ಮಳೆ ಹನಿ, ಆ ಸೂಯ್ ಅನ್ನೋ ಗಾಳಿಯ ನವಿರಾದ ಸದ್ದು, ಜೊತೆಗೇ ಹರಡಿರೋ ಒದ್ದೆ ಮಣ್ಣಿನ ಕಂಪು,ಒದ್ದೆ ಒದ್ದೆ ನೆಲ, ಬೆಚ್ಚಗಿನ ನಿನ್ನ ಕೈ, ನಡಗತಾ ಇರೋ ನನ್ನ ಅಪ್ಪಿ ಹಿಡಿದ ನೀನು...
ಅಷ್ಟೋಂದು ಪ್ರೀತಿಸ್ತೀಯೇನೋ ನನ್ನ ನೀನು??
ಕಪ್ಪು ಬಾನಿಗೆ, ಅಲ್ಲಲ್ಲಿ ಸಣ್ಣ ಸಣ್ಣ ನಕ್ಷತ್ರ, ಗುಲಾಬಿ-ಕೆಂಪು ಬಣ್ಣದ ಹಗುರು ಮೋಡ... ಆಕಾಶದ ಬಿಂಬ ಹಿಡಿದು ನಿಂತ ಕೆರೆಯ ನೀರು....
ಅಹ್!! ಯಾಕಿಷ್ಟು ಪ್ರೀತಿಸ್ತೀಯಾ ನನ್ನ ನೀನು??

ತಂಪು ರಾತ್ರಿ,
ನಿನ್ನ ಮುಗುಳು ನಗೆ
ಪ್ರೀತಿಯ ಬಣ್ಣದ ಚಂದ್ರ
ಇಣುಕಿ ನೋಡುವ ನಕ್ಷತ್ರ
ನಾನು ನೀನಾಗಲು ಇನ್ನೇನು ಬೇಕು??

*****************************************************************************

"Nivvi... So what plans for the day??"
"Hey.. chalo.. lets dance.. Nivvi.. tell us your favourite song.. lets dance.."

****************************************************************************

"ನನಗೇನು ಹೇಳಲಿ ಅಂತಾ ಗೊತಾಗತಾ ಇಲ್ಲ ಕಣೋ..."
"Nivvi... " ನನ್ನ ಕಿವಿಗೆ ಹತ್ತಿರದಲ್ಲಿ ಪಿಸುಗುಟ್ಟಿದ್ದೆ ನೀನು.. ಆ ಬಿಸಿ ಉಸಿರಿಗೆ ನನ್ನೆದೆ ಒಂದು ಘಳಿಗೆ ನಿಂತಂತಾಗಿತ್ತು...
"Nivvi.. ಏನೂ ಹೇಳಬೇಡ.."
ನಿಧಾನವಾಗಿ ನಿನ್ನ jacketನಿಂದ ಒಂದು pastry ತೆಗೆದೆ ನೀನು, ಪುಟ್ಟ ಪುಟ್ಟ candles, ನನಗೆ ತುಂಬಾ ಇಷ್ಟವಾದ White and pink Lillies...
"Happy birthday My Love..." ಮತ್ತೆ ಪಿಸಿಗುಟ್ಟಿದ್ದೆ, ನಮ್ಮಿಬ್ಬರ ನಡಿವಿನ ಗಾಳಿಗೂ ಕೇಳದಂತೆ..
ನಿನ್ನ ಇನ್ನಷ್ಟು ಹತ್ತಿರ ಕರೆದು, ಘಟ್ಟಿಯಾಗಿ ನಿನ್ನಪ್ಪಿದೆ ನಾನು..
"Thank you.." ಮತ್ತೇನೂ ನನ್ನಮಾತಲ್ಲಿ ಹೊರಡಲೇ ಇಲ್ಲ...
I ws speechless.. ಅದೆಷ್ಟು ಸುಲಭವಾಗಿ you would me make me fall in love with you very moment.. each and Every moment...
I fell in Love with you everytime.. as if it was the very first time...
"I Love YOU.. Nivvi..." ನಿನ್ನ ಧ್ವನಿಯೊಂದು ಬಿಟ್ಟರೆ ನನಗೆ ಇಡೀ ಜಗತ್ತಿನ ಪರಿವೇ ಇರಲ್ಲಿಲ್ಲ...
ಅದು ಯಾವಗ ಕಣ್ಣಿಂದ ಒಂದು ಹನಿ ಉದುರಿತೋ ಗೊತ್ತೇ ಆಗಲಿಲ್ಲ...
ಆ ರಾತ್ರಿ ನಿನ್ನ ಜೊತೆ, ಆ ಥರ... ನೀನಿಲ್ಲದಿದ್ರೆ ನಾನು ಏನು ಮಾಡತಿದ್ದೆ???
I was too much filled with emotions... and you were looking at me as if you understood every bit of it..
I hugged you close.. very close to my heart...
ಆಕಾಶದಡಿ, ಆ ಕೆರೆಯ ದಡದಲ್ಲಿ, ನಿನ್ನಪ್ಪುಗೆಯಲ್ಲಿ ಕಳೆದು ಹೋಗಿದ್ದೆ ನಾನು...

ನಿನ್ನ ಪ್ರೀತಿಗೆ, ಅದರ ರೀತಿಗೆ
ಕಣ್ಣ ಹನಿಗಳೆ ಕಾಣಿಕೆ...

********************************************************************************

"Oye.. Nivvi..."
"Haan?? Yes.. AUhmmm... I would like to listen to.. Ahmmm.. Any song.. Any.."

*********************************************************************************

ನೂರಾರು ಮಾತು,
ಏಷ್ಟೋಂದು ನಗು,
ಕಡೆಗೊಂದು ನಿಟ್ಟುಸಿರು..
ನಾಳೆಯ ಜೊತೆಗೆ ನೀನಿರುವುದಿಲ್ಲವಲ್ಲ!!!!

ದೂರ ನಡೆಯಬೇಕಿನ್ನೂ ನಾನು

ಹನಿಹನಿಯ ಮಳೆ ಹನಿ..
ಕೆನ್ನೆ ಮೇಲೆ..
ಕಣ್ಣೆತ್ತಿ ನೋಡಿದರೆ
ದಟ್ಟ ಕಪ್ಪು ಬಾನು..
ದೂರ ನಡೆಯಬೇಕಿನ್ನೂ ನಾನು..
ಜೊತೆಗಿರಬೇಕಿತ್ತು..
ಒಂದು ಕನಸು..
ಎಲ್ಲ ಮರೆತು ನೆನೆವ
ಒಂದು ಮನಸ್ಸು..
ಹರಡಿದರೆ ಬೆಳ್ಳಗಿನ
ರೆಕ್ಕೆಯಾಗುವ ಬೆರಳು
ಎದೆಯಲಿ ಉಸಿರಂತೆ
ತುಂಬುವ ನೆನೆಪುಗಳು
ನಿದ್ದೆಯಲ್ಲಿ ಕಂಡ
ಬಣ್ಣದ ಊರು..
ಅದಾರದೋ ಎದುರಲ್ಲಿ ಮರೆತ
ಮಾತು ನೂರಾರು
ಜೊತೆಗಿರಬೇಕಿತ್ತು
ಹೆಜ್ಜೆಗೊಂದು ಮುತ್ತು ಕೊಡುವ ನೆರಳು..
ಕಿವಿಯಲ್ಲಿ ಪಿಸುಗುಟ್ಟು ಕಚಗುಳಿಯಿಡುವ ದನಿ
ದೂರ ನಡೆಯಬೇಕು ಇನ್ನೂ..
ಜೊತೆಗಿರಬೇಕಿತ್ತು...
ಇಬ್ಬರಾದರೂ ಒಬ್ಬರಾದಂತ ನಾನು..
ನನ್ನೊಡನೆ ಹಗುರಾಗುವ ಬಾನು..

Beep, Beep

Me: "Uff!! Just finished packing.. all alone.. feels so wow!!"
She: "grt.. bt alone feels wow??"
Me: "Ys!! Feels so independent, so.. confident.."
She: "Hmm.. after a long time my roommate is here.. feels good to have someone around"
Me: "Hmm.. feels good only if u have someone worth having.."
She:" Nivi.. Its ok.. dont think so much.."
Me: "Hmmm.."
She: "I think u r becoming too independent.. so much that u feel nobody is worth having around" Me : "Ahh!! what ever.. I m enjoying myself"
She: " Nivi.. U cant be alone all ur life.."
Me: "Does it matter??"
She: "Yes it does.."
Me: "whatever.. y do u want to speak abt it now?? I m tired.. Just finished packing..
I even gotta shift my room.. I dont even have a boyfriend who is gonna help me out.. "
She: "Hmmm.. K.."
Me: "So you coming on 17,18th to blore??"
She: "Wel.. I want to come. But i dono if i can.. u know i have this project.."
Me: "Ya.. I know.. I ll call kati,shrado, juhi,manik also.. I just want all of us
to meet again.."
She: "Ya.. but dont keep high expectations nivi.. if I cant.. "
Me: "I ll understand..I m used to disappointments..he he he.. kidding.."
She: "wats so kidding abt it??!! :\"
Me: "Ok baba, U plz.. try to come.."
She: "ya.. i will.. anyways.. if I cant.. Paggu is with u.."
Me: "Ya.. I she is.."
She: "Hmmm.. Nivi.. dont become so much independent yaa.. i m scared for u.."
Me: "Arey.. nothing like that.. i m fine.. ABSOLUTELY FINE!!"
She: "Hmmm.. So when u shifting to ur new PG?"
Me: "Its just 12:30.. will have food, take a nap, freshen up n then leave by 4 or 5"
She:"Oh... PG mein aakhri baar khana"
Me: "Ya.. now.. madam..my msgs cost me!!"
She: "Thats ok.. U dont even have a boyfrn to chat or call.. ;) "
Me: "Mere akelepan ka fhayda utha rahi ho tum.. ;) "
She: "He he he.."
Me: "K then.. Make sure u have ur tickets for 17,18th.. bye"
She:"Will try my best.. n ya.. happy shifting n all the best for the new one!! Bye"
Me: "Thx.. Bye.."

Lost in your memories

It was all so set in my mind. I had rehearsed this ‘The-moment’ for some 1000 times a day. I had it all clear. When I met you I would come to you, little nervous as I get always every time I think of you, and offer you a handshake with a little tensed smile on my face and lots of admiration in my eyes. You would also shake my hand and ask me a very natural question
“Hi.. How do I know you??”
I would say in a little trembling voice,
“Hi.. you don’t know me.. but.. I know everything about you.. Every damn thing”
You would still have so much of questions in your mind and I would read them in my mind. I would realize that you are in-need of clarification, so I would say
“Well, It’s a long story. Please let me explain over a cup of coffee??”
and you would say
“Ok”

From there after I didn’t know, If you would believe what I told you, or I didn’t know how I would convince you.. But all I needed is to speak to you. Speak to you once and let you know what was happening with me. But, I didn’t know that I would meet you like this…

I knew that you will come to this music concert. I knew every thought that would cross your mind. My mind was like your mind. I mean, a part of my mind had become your mind. I was able to know every thought you thought. Every move you want to make. I knew what was running in your mind when your boss called you for a meeting or when you saw a beautiful girl on the road, or when you had confusions regarding what to eat, what to buy, what to do on a week end. I knew exactly how you felt for your friends, your parents, your ex.. you still loved her.. I knew how you felt when you got any news from her. Well.. for me it was like my own mind. I knew your past. I had all the memories that you have. The memories of your first kiss, your sister’s first birthday gift, the memories of your basketball games, your college days.. everything. You had become a part of me. You were there in my mind all the time. It was as if I were you. I had lived inside your body.

I didn’t believe in déjà vu or anything like that. I was a true believer in myself. I never even gave a thought to consider the thought of the existence, non-existence of God, the yes-No of rebirths etc. And déjà vu.. ah!!! Had never even heard of it. And then suddenly I started experiencing some unknown thoughts. Thoughts that are not mine. Memories of incidents that I never experienced. It had all started after my accident. I had one of the very common blood groups O+ve. But the blood bank didn’t have O+ve, none of my friends were of O+ve blood group.. they all thought I ll die if I was not filled with blood immediately. I was there, all unconscious not knowing what was happening around. And then I felt something.. I felt something flowing inside me.. something very wet. I felt light.. I felt as if I was flying.. to where.. I don’t know.. I didnt care.My eyes were still closed.. but what I saw was something that was so beautiful than any other thing I saw with my open eyes.. so green, so wet.. it was raining.. I was in a forest.. around me there were so many trees, plants so beautiful flowers, the sound of that rain.. I felt I was in heaven in its rainy season. I saw a big bungalow.. It was one of those forest cottages.. all alone in the deep forests.. It was beautiful.. I went inside.. and then.. I saw you.. you stood there smiling, waiting for me to hold your hands and pull you out to get wet… we were getting wet.. I could smell you.. your body had a typical fragrance.. one of its own.. And then… I heard myself breathing heavy breaths.. I was alive.

After this blood donation of yours I started feeling you in me. I saw your thoughts very clearly like I saw mine.Evn though we didn’t know each other, I had come to know all your friends,relatives.. everyone you have met and have memories of… I could see you remembering your best friends when you missed them, I would feel nostalgic when you were. I knew you like You knew yourself. I saw you so many times in my mind. Soooo now and then. I had to concentrate on my own thoughts to know what I was thinking, but your thoughts would come to me as if they were my own. So easily accessible. I had gained your knowledge in books, music and basket ball. No..I was not a basket ball player, but I knew every detail of it as if I was the one in your body who had the ball in basket in your high school and college days.

I didn’t know where you lived. But I could see you walking around. The place didn’t look familiar to me. I had a curiosity to see you physically. I wanted to tell you what was happening to me. I even tried meeting you twice. I knew you attended a classical music concert every Saturday. I had it all planned to come and meet you. But there was a strange fear. I was scared for what if you didn’t believe me? What if you thought I was insane? What if you.. you just thought I was some desperate girl trying to get you?? Ah!! So many what ifs.. I was scared.

But then its been 2 months I have started seeing you romancing with me. I don’t know if they were your thoughts or mine. I would see you with a big bunch of red roses in hand, kneeling down and proposing me. I would see you and me on a long drive on a full moon. I saw you singing for me, playing guitar in a café with a smile.. me and you walking along the river. Well.. I think these are my own thoughts. I knew you so well that I was falling for you. I started loving you. It was not just the curiosity that made me desperate to meet you, it was also the beautiful person that you were, the ability in you to love someone so deep, the ‘YOU’ in you.. that was driving me crazy. I was surely falling for you. I had to meet you.

So there I was, rehearsing the scene of our meeting in my mind 1000 times a day, just to know that we were not supposed to meet the way I thought we would. I had seen you walking through the entrance. I was already in my seat. I was getting restless. I knew you wore black a T-shirt and Blue Jeans.. I saw that in your mind, you choosing the T- shirt. I knew exactly what you were thinking when you were riding your bike. You had an instinct.. as if something big is going to happen with you. I smiled to myself when I saw that thought of yours. When you entered, I saw you searching for a seat. Little did I know that you were seated just next to me!!!! I didn’t know what to say when you asked,
“Hi.. That’s my seat.. A-12”
Well… this was not how it was supposed to be. I didn’t get a word to speak. You were so near to me. I tried to read your mind… No.. Nothing.. Silence.. I tried again… Nothing again. I didn’t realize that I was starring at you and not speaking anything. I had come back to my mind when you asked again with that heavy voice of yours..
“Excuse me.. you ok?? This is my seat..which is yours??”
I was lost again. I was hearing your voice. Something that I had never known about you before. I didn’t even think how your voice would be.. I always listed your memories, thoughts in my voice. You had a very impressive voice, one of those that suits the RJs. Very clear, very heavy, very thick.. I was lost again. You said again, a little irritated this time..
“Excuse me…”
I came back from my own Riviera and said..
“Oh!! I m sorry.. I didn’t know.. My seat is A-11”
You smiled.
“That’s ok.. can you move please??”
“yeah sure” I said.
The music started. I tried to read your mind again to know what was it thinking. Did you think I was beautiful?? Did you think I was dumb?? I wanted know it all.. but.. I couldn’t read it. Hear it, see it.. as if there was some wall built between us. Now that I was so near to you.. should I tell you about the happenings of mine?? Would you believe?? What if you asked me to tell what is going on in your mind right now?? Why am I not able to hear to your thoughts?? I was getting irritated, restless, as if I have lost something and I am not able to remember where I have kept it. Ah!!! I tried hard, very hard to read your thoughts. I tried to remember your memories.. I failing everytime. What had happened?? I had to know the answers. I thought to myself,
“No, Not today.. I ll have to come back to him only after I got ansswers to my questions.”
I got up from my seat. Smiled at you. You smiled back. I started walking towards the exit…
What was it that was happening to me???
--------------------------------------------------------------------------------------------
P. S: Hi all.. actually I wanted to end the story right here... but somehow, I was not able to find a proper ending. I was too much influenced by Stepene Mayer, Cecilia Ahren, Nicholas sparks when I was writing this. well.. so just waiting to get over with that influence and write something 'very much mine'. Will surely come up with something to end this story.
Till then Bye..
See you all again.

ತಲೆಗಳಿ

Dear Dreambox,

’ತಲೆಗಳಿ’- ತಲೆಮಾರು/ವಂಶಾವಳಿ.

Well ಈಗ್ಯಾಕೆ ಈ ’ತಲೆಗಳಿ’ ಯ ಬಗ್ಗೆ Grammer details ಕೊಡ್ತಾ ಇದ್ದೀನಿ ಅಂತಾ ನೀನು ಯೋಚಿಸ್ತಾ ಇದ್ದಿಯಾ.. ಅಲ್ವಾ? Well, ಈಗ ನಾನು ಮನೆಯಲ್ಲಿದ್ದೀನಿ. ಶಿರಸಿಯಲ್ಲಿ. ನಿನ್ನೆ ಇಲ್ಲಿ ಒಂದು ಪುಸ್ತಕ ಬಿಡುಗಡೆ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮಕ್ಕೆ ಹೋಗಿದ್ದೆ. So you must have got the hint.. right??Right.. ಆ ಪುಸ್ತಕದ ಹೆಸರು ’ತಲೆಗಳಿ’. ಕಾದಂಬರಿಕಾರ- ದಿ ವಿ.ಟಿ.ಹೆಗಡೆ ಶೀಗೇಹಳ್ಳಿ.

ನನಗೆ ಈ ಪುಸ್ತಕ ಯಾಕೆ attract ಮಾಡ್ತು ಗೊತಾ?? ಕಾದಂಬರಿಯ ಸಂಭಾಷಣೆ. ಈ ಕಾದಂಬರಿಯ ಸಂಭಾಷಣೆ ’ಹವ್ಯಕ’ ಭಾಷೆಯಲ್ಲಿದೆ. ನಿರೂಪಣೆ ಸಾದಾ ಕನ್ನಡ(ಗ್ರಾಂಥಿಕ ಕನ್ನಡ)ದಲ್ಲಿ ಇದ್ದರೂ ಪ್ರತಿಯೊಂದು character ಕೂಡ ಇಲ್ಲಿಯ local ಭಾಷೆಯಲ್ಲಿ ಮಾತಾಡುತ್ವೆ.

ಈ ಕಾದಂಬರಿಯ ಮೊತ್ತೊಂದು ವಿಶೇಷ ಅಂದ್ರೆ, ಇದರ ದೇಶವ್ಯಾಪ್ತಿ. Well.. 'ದೇಶವ್ಯಾಪ್ತಿ' sounds so big.. ಈ ಕಾದಂಬರಿಯಲ್ಲಿ ಬರೋ ಊರುಗಳು, ಶಿರಸಿ,ಸಿದ್ಧಾಪುರ,ಬಿಳಗಿ ಸೀಮೆಯ ಊರುಗಳು. ಮತ್ತೆ ಈ ಕಾದಂಬರಿಯಲ್ಲಿ ನಡಯುವ ಪ್ರತಿಯೋಂದು ಸನ್ನಿವೇಶವೂ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯ ಪೂರ್ವದ್ದು.ಆಗಿನ ಕಾಲದ ಹವ್ಯಕರನ್ನೂ ಸೇರಿದಂತೆ, ಅಡಿಕೆ ಬೆಳೆಗಾರರ,ಆರ್ಥಿಕ,ಸಾಮಾಜಿಕ, ಭಾವನಾತ್ಮಕ ನೆಲೆಗಟ್ಟಿನ(baseline) ಮೇಲೆ ಹೆಣೆಯಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ. ಇಲ್ಲಿನ characterಗಳು ಪ್ರಾದೇಶಿಕ ನೆಲೆಯಲ್ಲಿ ಬದುಕಿನ ಸಂಕೀರ್ಣತೆಯನ್ನು ಹೊತ್ತು,ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ತುಂಬಾ ಕಾಲ ಅಚ್ಚಳಿಯದೆ ಉಳಿದುದಿಡುವಂತಿದೆ. So, This novel is not just another novel with an exciting storyline. This is a piece of history, folkore and everything about 'That time'.

ಮತ್ತೊಂದು ವಿಶೇಷ ಅಂದ್ರೆ, ಈ ಕಾದಂಬರಿಯ ಪಾತ್ರಗಳಲ್ಲಿ ಯಕ್ಷಗಾನ,ಗಮಕ,ತಾಳ-ಮದ್ದಲೆ ಸಾಂಸ್ಕೃತಿಕ ಪ್ರಾಕರಕಳೊಂದಿಗೆ, ಕೃಷಿ,ಅಡುಗೆ ನಡುವಳಿಕೆಗಳ ಮಾದರಿಯನ್ನ ಅನುಭವಿಸಬಹುದು. ಈ ಕಾದಂಬರಿಯ ಮುಖ್ಯ ಪಾತ್ರಗಳಾದ ಸುಬ್ಬರಾಯ ಹೆಗಡೆ ಮತ್ತು ಅವನ ಹೆಂಡತಿಯಾದ ಸರಸ್ವತಿ, ಅವರ ನಡುವಿನ ಸರಸ ದಾಂಪತ್ಯ, ಅಂತರ್ಗತ ಪ್ರೇಮಭಾವ, ಸರಳ ಮುಗ್ಧತೆ ಈ ಎಲ್ಲ ಕಾರಣಗಳಿಂದ, all of us can see a part of ourselves in them.

ಈ ಕಾದಂಬರಿಯ storyline ಏನು ಅಂದ್ರೆ, ಸುಬ್ಬರಾಯ ಹೆಗಡೆಯ ಜೀವನ. ಅವನ ಅತ್ಯಂತ ಸಂವೃದ್ಧವಾದ ಜೀವನ, ದಾರಿದ್ರ್ಯ ವಾಗಿ turn ಆಗೋದು, and then ಮತ್ತೆ ಅವನು ತಾನು ಕಳೆದುಕೊಂಡಿದ್ದನ್ನೆಲ್ಲ ಪಡೆಯೋದು.. and everythying in between this journey.

ಕಾದಂಬರಿಕಾರರಾದ ದಿವಿ.ಟಿ.ಹೆಗಡೆ ಶೀಗೇಹಳ್ಳಿಯವರ ಮತ್ತೋಂದು ವಿಶೇಷ ಅಂದ್ರೆ, ಯಾವುದನ್ನೂ ವಾಚ್ಯವಾಗಿ ಹೇಳದೇ ಓದುಗನ ಕಲ್ಪನೆಗೆ ಬಿಡುವಂಥದ್ದು. ಈ ಕಾದಂಬರಿಯಲ್ಲಿ, ಬರೊ ಶೈಲಜೆ ಮತ್ತು ಸುಬ್ಬರಾಯನ ನಡುವಿನ ಸಂಬಂಧ ಇದಕ್ಕೋಂದು ಉದಾಹರಣೆ.

ಯಕ್ಷಗಾನ ಪ್ರಿಯರಿಗಂತು ಈ ಕಾದಂಬರಿ, ಹೋಳಿಗೆ ಊಟದ ಹಾಗಿದೆ. Well.. ’ತಲೆಗಳಿ’ also has some drawbacks as it goes a little dramatic sometimes.. and a little 'too much to believe ' ಅನ್ನಿಸುವಂತಹ ಸನ್ನಿವೇಶಗಳು.. ಆದ್ರೆ Its Ok.. and they are negligible.

ಈ ಕಾದಂಬರಿಯನ್ನ ಓದತಾ ಇದ್ರೆ, ಎಲ್ಲೋ ನಾನೂ ಅವರ ನಡುವೆ ಇದ್ದೀನಿ ಅನ್ನಸಲಿಕ್ಕೆ ಶುರುವಾಗುತ್ತೆ.S.. Its worth a read.

The other stats of the book is as below.

ಕಾದಂಬರಿಕಾರ: ದಿವಿ.ಟಿ.ಹೆಗಡೆ ಶೀಗೇಹಳ್ಳಿ.

ಪ್ರಕಾಶಕರು: ಅಕ್ಷರ ಪ್ರಕಾಶನ, ಹೆಗ್ಗೋಡು.

ಬೆಲೆ: 300 ರೂ.

ಸರಿ ಹಾಗಿದ್ರೆ, ಸಿಗೋಣ.

Bye :)

Someone.. Who is Me..

I am sure, I was dreaming... I was writing in somebody's slambook...

I was filling the blank which said

I want to become ______

I filled it with my lines.. "I want to become like a feable sound of the heartbeat.. which is heard only in silence..."

I woke up with that..

A question mark in my head.. why did I write that??