The sand I walked on... is back in my shoes!!

“Happy Birthday again Juhi.. It was real fun today.. see you in college tomo.. chal good night. Byeeeee….” I said. It was Juhi’s birthday and we were some 15 girls in that dinner party. Our cheek bones had started paining as we had laughed and laughed and laughed for hours together.
Kati asked me, “ Nivi, you going to hostel now? It’s already 10.30”
“No, I ll be going to paggus place” I replied.
“You took permission”?
“ No.. I forgot actually.. but chalega. I don’t think warden is there.”
We had not finished our talks. Sweetoo was waiting for her father to come. Me, Paggu and Kati were waiting with her. Sweetoo’s father was like a friend for all of us. So when he came, it was not difficult for us to convince him to let Sweetoo stay with me and paggu that night. Kati could not stay with us as she had to go to yoga classes early in the morning, then pick up her bhabhi and drop her to didi’s place and then pick up something from her another cousins place and….Well I don’t remember the rest of her works.. but last one was to come to college before the labs..(;-)).
Me, Sweetoo and Paggu came to Paggus home. Aunty and Uncle were still awake.They knew that it would be late. Aunty asked us “ How was the party?”
Sweetoo said “aunty, the party was so much fun..we had been to celebrates.. we laughed the whole time..everyone there must have felt kahan se aaye hai ye log.. he he he”.
Paggu was excited to explain what manik did..she said “aayee, ami truth or dare khelat hota.. manik la ami ek dare delo.. toh dare ashi hota.. (marathi- we were playing Truth or dare and we gave manik a dare)” she was telling in Marathi.
I took it from there ”Aunty the dare was to stand up on the chair and say ‘gooooooooddddddd eeeevvveeninnnnniinggggggg celebrates’ in that munnabhai style.. You wont believe it aunty.. She did it.!! She literally stood up on her chair and said it.!! We laughed so much.. Everyone there were looking at us.. my god.. it was ttttooootal fun..” We told the whole story to aunty and went to sleep.I was very close to paggu and her family. They loved me equally. They were my parents there.
It was almost 12 and I was not getting sleep. I saw paggu.
I called..” Paggu..”
“U awake?”
“I m not getting sleep..”
“ umm..”
“Paggu, get up no…”
“Ya.. I m listening.. tell me..”
“Then open ur eeyyyes..”
She smiled.. she saw me and smiled again..
“what happened??”
“ I was thinking…”
“ What??!! U?? Really?? That’s something funny.. wait I ll msg kati.. he he he..” she got up and sat on my bed.
“hey .. I m serious yaar.. kaise dost ho tum log??”
“he he he..good it is.. tell me” paggu said.
“I was wondering where will we be next year by now..”
“Where else?? Working in our companies..” she said casually..
We saw Sweetoo.. she was nicely sleeping. We( Me and Paggu) could not see that.. we took out the pillow from her bed.. uhoon.. no.. she didn’t get up.. then we started hitting her with pillow.. she woke up saw us and tried to say something but we started laughing… again!!.
I suddenly felt senti,I said..“what if we never meet??”
“Ah!! Come on nivi.. I know we cannot be like that” paggu replied.
“We don’t know about you.. but weee will keep meeting..” Sweetoo was making fun of it.
“Plz yaar.. I m serious...” I said.
“umm.. we ll meet at katis marriage nooo..” paggu said.
Sweetoo nodded and gave me that.. "why are you so senti” kind of look.
“ya.. hey how abt this?? Look… Sweetoo is in ‘that’ company, me in ‘this’ and you in yours.. and kati ll get married.. you know na.. our companies have lots competition between themselves.. you know what we can do??”
“ what??” Sweetoo asked looking at me as if she knew I would start something absolute nonsense.
I replied “ say after some x years me, you and she will reach the highest positions in our companies.. and in a IT fair we will cut off all the rivalries..”
“ he he he.. yeah.. and we ll make it this way..ANYBODY CAN WORK FOR ANY COMPANY..” Paggu added her ideas.
“yes.. we ll merge our companies..” I said.
“Nivi.. I like it.. then??” Sweetoo said and smiled listening to us.
“ Then after merging what.. we ll be the richest of all..” I was excited now.
“aha!! There comes money.. nivi I knew it he he he..” paggu knew Where I would take it.
“ listen no….. then for the celebration of the end of the rivalries.. we ll give all the employees holiday..”
Sweetoo saw me and said.. "arey.. if you give holidays like that.. U ll become the poorest of all companies in 10 days..”
We were very much involved in making up this dream kind of though we were the next big daily soap story writers.
“No.. nothing will happen… we ll be the richest only.. by then.. I guess Katis son will be getting married.. he he he” Paggu laughed.
“ ya.. well lets go to her sons marriage in my private jet..” I said.
“Private jet?? Arey wah!!.. well.. yourr jet, my pilot and Paggu will sponser fuel.. he he he friendship yaar..” Sweetoo added.
yeh dosati.. hum nahi… chodenge.. ha ha ha…” We sang... softly offcourse!!
“ what gift shall we give her son??” paggu asked us as if we were about to attend the marriage tomorrow.
She, Sweetoo and kati are my best company to do all such stupid things…when we are together we are stupid, crazy, maadddd to what ever extent.. no boundaries at all..I can speak any crap,to sum it up I say... I can cry infront of them( That says everything.. right??)
I replied.. “what to gift?? Umm.. how abt a private Island??”
“yes… that will be perfect!! Good it is…” Paggu agreed.
Before we decided upon the gift.. we had a small discussion of abt 15 minutes about the gift we can give to katis son. It ranged from private jet to woodland shoes( That sounds crazy isn’t it??)
“arey we are rich yaar..”
“ We ll gift kati some diamond set..” Paggu suggested.
“ok.. but D’dmas wale..” I was particular about that.
“Which ever ya... then what abt juhi and manik??” Sweetoo asked.
“ umm.. lets make manik as President of India and Juhi as Primeminister” I said.
Paggu laughed and said.. “arey.. No.. lets make Juhi President Of India and manik PM.. you know na.. Juhi doesn’t like to work so much.. he he he..”
We laughed together again…
I said “ lets go on holiday with manik, and juhi too…”
“ lets go to katis home.. say.. she ll be settled in US” Sweetoo said though she didn’t like US much.
“ok.. we are rich and famous na.. we have contacts with PM and president.. we are wadde log yaar.. toh apni bhi koi waddi holiday honi chahiye na??he he he..” I had lost all my senses. They had lost it too.
“My god.. its so nice like this… where do you get such Ideas from Nivi??” Paggu was not able to stop laughing.
I said.. “ mentos.. dimaag ki batti jalade jani.. he he he..”
Dimaag ki batti jalane keliye pehle dimaag honi chaagiye madam..Btw we forgot about civil madam” Sweetoo wanted to have one of our friend who was doing her civil in this crazy dream.
“oh!! we had forgotten her” paggu remembered her..
I acted as if I m thinking seriously and then I said “ umm.. she likes to go to Japan right?? Then.. lets keep her in Japan..she ll be a big.. bbbiiiiiiiggggggg civil engineer in Japan. While going to Katis sons marriage.. we will pick her from Japan and then go..”
Sweetoo wanted to make it easier.. she said "arey, that will be double work.. go to Japan, pick her, and then go to katis sons marriage.. instead we can ask her to come here.. and then we can go together.”
Paggu said “All right.. civil madam is rich and a celebrity too.. so she ll also join us for US holiday”
Me and Sweetoo laughed and said “off course paggu…”
We laughed together again.. It was almost 3 AM. We had to sleep.


Next day in the college When we said this crazy, crapest(I doubt if this word exists) dream to kati, juhi, and manik.. we were caught laughing in the class.. sir asked us to tell him the reason…. We didn’t.. but laughed again..


As usual I m getting senti. Things won’t be same from tomo. If not everything most of the things in life are gonna change. None of us can say, “I will never change” as Change is one obvious thing and something tells me.. change for today is a better tomorrow. I believe it. They say miracles happen.I believe it without even asking ‘when??’. I believe it. For now I Just hope to never change so much that I forget the path I walked on.. holding your hands, laughing, chatting, gossiping. There will be n no. of ppl walking on the same path.. but none of them will be us. Right??
Now sweetoo stop laughing, kati.. don’t stop your tears.. paggu.. react something.. don’t gimme that “now you made me senti too” kind of look, and civil madam don’t laugh, for manik..”yyoo man” and juhi even you stop laughing.
Everyone.. take care. A big hug from me.
Lots of love.

ಮಳೆಯಲ್ಲ ಅದು!!

ಪ್ರೀತಿಯ ಜಾಲದ ಮಡಿಲದು ಪ್ರಕೃತಿ
ಎಲ್ಲೆಲ್ಲೂ ಕಾಣುವ ಪ್ರೇಮದ ಆಕೃತಿ
ವಸಂತನ ಬಿಗಿದಪ್ಪಿದಳು ಪ್ರೀತಿಸಿ
ಕಣ್ಮರೆಯಾದನು ಆತ ಆಕೆಯ ಮರೆಸಿ.

ಚಿಗುರಿದ್ದಳು ಗಿಡಗಳಲ್ಲಿ ಕೇಶರಾಶಿಯೆಂಬಂತೆ
ಹಾಡಿದ್ದಳು ಮಾಮರದಿ ಸಂತಸದ ಮಾತಂತೆ
ಚಾಚಿದ್ದಳು ಬಾಹುಗಳ ಪ್ರಿಯತಮನ ಆಸರೆಗೆ
ಅರಿಯಳವಳು ಬಿಟ್ಟು ಹೋದ ಕಾರಣವ, ಏನಾಯಿತೋ ಅವಗೆ??!!

ಸುರಿಸಿದಳು ಭಾವಗಳ ಕಂಬನಿಯ ಮಳೆ
ಕಾನೆಂಬ ಅರಮನೆಯಲಿ ಕತ್ತಲೆಯ ಹೊಳೆ
ಪ್ರಿಯತಮನ ಕಾದಳು, ಸಿಡುಕಿದಳು ಗುಡುಗಾಗಿ
ತನ್ನ ಪ್ರೀತಿಯ ತೊರೆದು ಹೋದವನಿಗಾಗಿ.

ಜೀವಿಗಳಿಗೆ ಆಸರೆ... ಮಿಂಚಿದಳು ಮಿಂಚಿನಲಿ
ಹುಡುಕುತ ನಡೆದಳು ಋತುಗಳ ಎಣಿಸುತಲಿ
ಮಳೆಯಲ್ಲ ಅದು, ಆ ಪ್ರಿಯತಮೆಯ ಕಂಬನಿ
ಪ್ರೀತಿ ತುಂಬಿದ ಮಡಿಲಿನ ಒಡಲಿನ ದನಿ.

ನಿಂತ ಗುಡ್ದಗಳು ತಡೆದವು ಆಕೆಯ
ನಿಂತಲ್ಲಿ ಹನಿಯಾದಳು ಸವೆದಳು ಜೀವವ
ಯಾರಲ್ಲಿ ಹೇಳಿಯಾಳು ತನ್ನ ನೋವ?
ನೀಲಿ ಮೋಡದಂಥ ಕನಸುಗಳಿಗೆ ನೀಡಿದ್ದಳು ಮನವ...

ಬರಲಿಲ್ಲ ಆತ , ನದಿಯಾಗಿ ಹರಿದಳು,
ತನ್ನ ಕಾಯುವ ಹೇಮಂತನ ಕಂಡಳು,
ವಸಂತನ ಹೇಮಂತನಲಿ ಕಾಣದಾದಳು
ನಿಲ್ಲಲಿಲ್ಲ ಆಕೆ ಹುಡುಕುತ ನಲ್ಲನ ಹೊರಟಳು.

ಮತ್ತೆ ಬಂದ ವಸಂತ, ನಿಂತಳು ಕಣ್ತುಂಬ ಕಂಬನಿಯ ತುಂಬಿ
ತೊರೆದು ಹೋಗನವನು ಮತ್ತೆ ಎಂದು ನಂಬಿ
ಬರುವೆನೆಂದು ನಂಬಿಸಿ ಮತ್ತೆ ಹೋದ
ಕಾದಳು,ಮಿಂಚಿದಳು, ಸಿಡುಕಿದಳು,ಗುಡುಗಿದಳು....
ಕೊನೆಗೂ ಮಳೆಯೇ ಆದಳು....

ಈ octoberನಲ್ಲಿ ನನ್ನ ಮುತ್ತಜ್ಜಿಯ ಮಾಷಿಕಕ್ಕೆ ಅಜ್ಜನಮನೆಗೆ ಹೋಗಿದ್ದೆ. ಆಗ ಶಾಲೆಗೆಲ್ಲ ರಜ, ಜೊತೆಗೆ ಅಜ್ಜನಮನೆಯಲ್ಲಿ ಮಾಷಿಕ.. ಎಲ್ಲ ಮೊಮ್ಮಕ್ಕಳು ಪಬ್ಬಿ,ಕಿಕ್ಕಿ,ಕೌಶಿಕಾ, ನಿಕಿತಾ, ವಿಂಧ್ಯಾ ಎಲ್ಲರೂ ಅಜ್ಜನಮನೆಯಲ್ಲೇ ಇದ್ರು.ಈ ಚಿಂಟು- ಪಿಂಟುಗಳನ್ನು ನಿಮಗೆ introduce ಮಾಡಿಸ್ತೀನಿ. ಇವರಲ್ಲೆಲ್ಲ ದೊಡ್ಡವಳು ಅಂದ್ರೆ ನಾನೇ. ನನ್ನ ನಂತ್ರ ಪಬ್ಬಿ(ಪ್ರಭಾತ). ಈ ಸಲ 7th std. ನಂತ್ರ ಕೌಶಿಕ-ಈ ಸಲ 4th std. ಉಳಿದವರೆಲ್ಲ KGಗೆ ಹೋಗುವವರು. ನನ್ನ ನೋಡ್ತಿದ್ದಂಗೆ
"ನಿವೇತಕ್ಕೋಂsssದಿ" ಎಂದು ಬಂದು ಕೈ ಹಿಡಕೋಂಡ ಕೌಶಿಕ.
"ನಿವೇತಕ್ಕಾ ದೊಡ್ಡಮ್ಮಾ ಬೈಂದಿಲ್ಯ?" ಪಬ್ಬಿ ಕೇಳಿದ.
ನಾನು ಇನ್ನೇನು "ಓಂssದಿ.. ದೊಡ್ಡಮ್ಮ ಬಂಜಿಲ್ಲೆ.. ಆನು ಮತ್ತೆ ದೊಡ್ಡಪ್ಪ ಬಂಜ್ಯ" ಎಂದು ಉತ್ತರಿಸುವುದರೋಳಗೆ ಕಿಕ್ಕಿ(ಲಿಖಿತ್) ನನ್ಹತ್ರ ಬಂದು,
"ನಿಮೇದಿತಕ್ಕಾ, ನೋಡೇss.. ಈ ವಿಂಧ್ಯಾ ಆಟಕ್ಕೆ ಬತ್ತೇ ಇಲ್ಲೆ.."ಅಂದಾ.
ಕಿಕ್ಕಿಯನ್ನ ನೋಡಿ ತುಂಬಾ ದಿನಗಳಾಗಿತ್ತು. ಇನ್ನೂ 1st std.ಟುಮ್ಮ-ಟುಮ್ಮಗೆ, ತುಂಬಾ ಮುದ್ದಾಗಿದಾನೆ.ಅವನು ಆ ಮುದ್ದು ಭಾಷೆಯಲ್ಲಿ complaint ಹೇಳೋದೇ ಇನ್ನೂ ಮುದ್ದಾಗಿತ್ತು.
ಅಷ್ಟರಲ್ಲಿ ವಿಂಧ್ಯಾ
"ನಿವೇತಕ್ಕಾ, ಇವೆಲ್ಲಾ ಬೇಕೂ ಹೇಳೇ ಯನ್ನ ಔನ್ಟ್ ಮಾಡ್ತ ನೋಡೇss.."
ಅದೇ timeಗೆ ನಿಕಿತಾ..
"ಅಕ್ಕಾ, ಕ್ವಾಣೆಯಲ್ಲಿ ಬಾಳೆಹಣ್ಣು ಇಟ್ಟಿದ್ದ... ತೆಕ್ಕೋಡೆ" ಅಂದ್ಲು.
ಇವರೆಲ್ಲರ ಮಾತನ್ನ ಕೇಳಿಸಿಕೊಳ್ಳತಾನೇ ಕೋಣೆಯಲ್ಲಿ ಜೋತುಬಿಟ್ಟಿದ್ದ ಬಾಳೆಗೊನೆಯಿಂದ ಹಣ್ಣು ಕೋಯ್ದು ಕೊಟ್ಟೆ. ಆಗ ಪಬ್ಬಿ
"ನಿವೇತಕ್ಕಾ ಬೈಂದಲಿ, ನಾವೀಗ ಹಳೆ ಶಾಲೆ ಗುಡ್ಡಕ್ಕೆ ಹೋಪಲಾಗ್ತು.. ಯೇss.." ಅಂದ.
ದೊಡ್ಡವರೆಲ್ಲ ತಮ್ಮ ತಮ್ಮ ಕೆಲಸದಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿಕೊಂಡಿದ್ದರಿಂದ, ಈ ಚಿಂಟು-ಪಿಂಟುಗಳನ್ನ ಹಳೇ ಶಾಲೆ ಗುಡ್ಡಕ್ಕೆ ಕರೆದುಕೊಂಡು ಹೋಗುವವರು ಯಾರೂ ಇರಲಿಲ್ಲ. ಹಾಗಾಗಿ ಮೆತ್ತಿನಲ್ಲೇ ಆಟ ಆಡಿಕೊಳ್ಳತಾ ಇದ್ರು.. ಈಗ ನಾನೊಬ್ಬಳು "ದೊಡ್ಡವಳು" ಬಂದಂತಾಯಿತಲ್ಲ ಇವರನ್ನೆಲ್ಲ ಹಳೇ ಶಾಲೆ ಗುಡ್ದಕ್ಕೆ ಕರೆದುಕೊಂಡು ಹೋಗೋಕೆ.. ಹಮ್ಮ್..
ಶ್ರೀಪಾದ ಮಾಮ "ನಿವೇದಿತಾ, ಹುಷಾರಿ.. ಇವು ಗಲಾಟೆ-ಗಿಲಾಟೆ ಮಾಡಿದ್ರೆ ನೀನು ಹನಿ ಬೈಯಿ, ಸುಮ್ನ ಇದ್ಬುಡಡಾ..ಊಟದ ಹೊತ್ತಿಗೆ ಸುಬ್ಬನ್ನ ಕಳಿಸ್ತಿ.. ಬಂದ್ ಬುಡಿ.." ಎಂದು ಹೇಳಿ ಕಳಿಸಿದ್ರು...ನಾನು ನನ್ನ ಆ ಚಿಂಟು-ಪಿಂಟುಗಳ ಬೆಟಾಲಿಯನ್ ಕರಕೊಂಡು ಹಳೇ ಶಾಲೆ ಗುಡ್ದಕ್ಕೆ ಹೊರಟೆ. ಆ ಚಿಂಟು-ಪಿಂಟುಗಳೆಲ್ಲ ಓಡಿ ಹೋಗಿ ಆಟ ಶುರು ಮಾಡಿಕೊಂಡರು.ನನಗೆ ಮಾತ್ರ ನನ್ನ ಬಾಲ್ಯದ ನೆನಪುಗಳು ನೆನಪಾಗ್ತಾ ಹೋದ್ವು.. ದಾರಿ ಉದ್ದಕ್ಕೂ..

ಸುರಗೀ ಹೂವಿನ ಪರಿಮಳ.. ಆ ಮರ ಇಲೇ ಎಲ್ಲೋ ಇರಬೇಕು.ನಾನು, ಭಟ್ರ ಮನೆ ಉಷಾ ಇಬ್ರೂ ಬೆಳಗ್ಗೆ ಹೂಬುಟ್ಟಿ ಹಿಡದು ಸುರುಗೀ ಹೂ ಹೆಕ್ಕಲಿಕ್ಕೆ ಹೋಗತಿದ್ವಿ. ಬುಟ್ಟಿಗಟ್ಟಲೇ ಹೆಕ್ಕಿಕೊಂಡು ಬಂದು, ಪೋಣಿಸಿ ಮಾಲೆ ಮಾಡಿ ಇಡತಿದ್ವಿ. ಉಷಾಗೆ ಮಾತ್ರಾ ಉದ್ದ ಜಡೆ ಇತ್ತು. ನನ್ನದಂತು ಬಾಯ್ ಕಟ್.ಆದ್ರೂ ಆ ಮಾಲೆನೇ ಜಡೆ ಥರಾ ಜೋತು ಬಿಟ್ಟು ಮುಡೀತಿದ್ದೆ.

ಕವಳಿಕಾಯಿ, ಕರೀ ಮುಳೇ ಹಣ್ಣು, ಬಿಳೀ ಮುಳ್ಳೇ ಹಣ್ಣು ಎಲ್ಲ ಎಷ್ಟೊಂದು ಮಟ್ಟಿಗಳಿದ್ದವು.. ಈಗ ಕಡಿಮೆಯಾಗಿದೆ. ಗಣೇಶಣ್ಣ, ಸತೀಶಣ್ಣ, ಉಷಾ, ಆಶಾ, ನಾನು ಎಲ್ಲ ಬೆಟ್ಟ-ಬ್ಯಾಣ ತಿರುಗಿ ಆ ಮಟ್ಟಿಯ ಮುಳ್ಳನ್ನ ಪರಚಿ-ತೆರಚಿಕೊಂಡು ಹಣ್ಣನ್ನೆಲ್ಲ ಕೊಯ್ತಿದ್ವಿ. ನಮ್ಮೆಲ್ಲರಲ್ಲಿ ಗಣೇಶಣ್ಣ ದೊಡ್ಡವನು. ನಾವು ಕೊಯ್ದ ಹಣ್ಣನ್ನೆಲ್ಲ ಅವನಿಗೆ ಕೊಡಬೇಕಿತ್ತು. ಆಮೇಲೆ ಅವನು ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಸಮಪಾಲು ಮಾಡಿಕೊಡ್ತಿದ್ದ. ಈಗೆಲ್ಲೋ ಬೆಂಗಳೂರಿನಲ್ಲಿದ್ದನಂತಾ ಕೇಳಿದೀನಿ.

ಏಪ್ರಿಲ್, ಮೇ ಬಂತಂದ್ರೆ ಬೆಳ-ಬೆಳಗ್ಗೆ ತಿಂಡಿನೂ ತಿನ್ನದೇ ನಾವೆಲ್ಲ ಅಪ್ಪೆ ಹಣ್ಣು ಹೆಕ್ಕಲಿಕ್ಕೆ ಹೋಗ್ತಿದ್ವಿ. ಅಪ್ಪೆ ಮಾವಿನ ಹಣ್ಣಿನ ರುಚಿನೇ ಬೇರೆ. ಸಣ್ಣ ಸಣ್ಣ ಹಣ್ಣು, ಹುಳಿ-ಶೀಂ ಹುಳಿ-ಶೀಂ ರುಚಿ.. ಮಧ್ಯಾನ್ನ ಅದೇ ಹಣ್ಣಿನ ಅಪ್ಪೇಹುಳಿ/ ಶೀಂಯಾ ಸಾಸ್ಮೆ ಊಟ ಮಾಡುವಾಗ ಅದೇನೋ ಖುಷಿ.

ಗೋಪಜ್ಜನ ಮನೆ ಬಂತು. ಮದರಂಗಿ ಗಿಡ ಕಾಣಿಸ್ತಿಲ್ಲ. ಆಗ ಅಜ್ಜನಮನೆಗೆ ಬಂದಾಗಲೆಲ್ಲ ಮದರಂಗಿ ಹಚ್ಚಿಕೊಳ್ಳೋದು ಒಂದು ಸಂಪ್ರದಾಯದ ಥರಾ ಆಗಿ ಹೋಗಿತ್ತು ನನಗೆ. ನನ್ನಜ್ಜನ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಒಂದು ಮದರಂಗಿ ಗಿಡ ಇತ್ತು.. ಆದ್ರೆ ಗೋಪಜ್ಜನ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಇದ್ದಿದ್ದು ಕೆಂಡಮದರಂಗಿ ಗಿಡ. ಪ್ರತೀ ಸಲ ಕೊಟ್ಟೆ ಹಿಡಕೊಂಡು ಮದರಂಗಿ ಕೊಯ್ಯಲು ಅಲ್ಲಿಗೆ ಹೋದಾಗಲೆಲ್ಲ ಕುಸುಮತ್ತೆ ಮಜ್ಜಿಗೆ ತಂಬ್ಳಿ, ಬಾಳೆಕಾಯಿ ಚಿಪ್ಸು.. ಹೀಗೆ ಏನಾದರೊಂದು ತಿನ್ನಲಿಕ್ಕೆ ಕೊಡತಿದ್ರು.. ಮದರಂಗಿ ಹಚ್ಚಿಕೊಳ್ಳೊ ಹಿಂದಿನ ದಿನದಿಂದ ಅಜ್ಜನ, ಮಾವನ ಹತ್ರ "ಯಾರೂ ಯಲೆ ತೊಟ್ಟು ವಗ್ಯಲಿಲ್ಲೆ, ಯಂಗೇ ಕೊಡವು" ಅಂತಾ ಅಪ್ಪಣೆ ಕೊಟ್ಟಿಡತಿದ್ದೆ.ಆಯಿ ೨ ದಿನಗಳಿಂದ ನಿಂಬೆಕಾಯಿ ಕಡಿ ಕೂಡಿಡತಿದ್ರು. ಸುಣ್ಣ, ಚಾ ಸೊಪ್ಪು, ಎಲ್ಲ ಹಾಕಿ ನಿಂಬೆ ಹಣ್ಣಿನ ರಸದಲ್ಲೇ ಬೀಸಿ ಕೊಡತಿದ್ರು. ಆಮೇಲೆ ಗಸುಭಟ್ರ ಮನೆ ಲಲಿತಕ್ಕನ ಹತ್ರ design ಹಾಕಿಸಿಕೊಳ್ಳಲಿಕ್ಕೆ ಹೋಗತಿದ್ದೆ. ಆಗೆಲ್ಲ ಮದರಂಗಿ ಬಿಡಿಸೋದು ಅಂದ್ರೆ ಹಿಡಿಕಡ್ಡಿಯಿಂದ ಕೈ ಮೇಲೆ ಸ್ವಸ್ತಿಕಾನೋ, ಹೂವೋ ಬಿಡಿಸಿದ್ರೆ ಆಗಿತ್ತು. ಏನೂ ಇಲ್ಲ ಅಂದ್ರೆ ಟಿಂ-ಟಿಂ ಆದ್ರೂ ಆಗಿತ್ತು.. ಮತ್ತೆ ಏನೆಲ್ಲ ನಂಬಿಕೆಗಳು..

" ಮದರಂಗಿ ಬೀಸುವಾಗ ಮಾತಾಡಲಿಲ್ಲೆ, ಮಾತಾಡಿದ್ರೆ ಕೆಂಡ ಮದರಂಗಿನೂ ಕೆಂಪಾಗ್ತಿಲ್ಲೆ".. "ಮದರಂಗೆ ಹಚ್ಚಿಕ್ಯಂಡಾದ ಮೇಲೆ ಒಂದಕ್ಕಿಗೆ ಹೋಪಲಿಲ್ಲೆ"..
"ಮದರಂಗಿ ಹಚ್ಚಿಕ್ಯಳಕಿದ್ರೆ ರಾಮ ರಾಮ ಹೇಳಿ ಹೇಳಿದ್ರೆ ರಾಶೀ ಕೆಂಪಗಾಗ್ತು".. ಎಷ್ಟು ನಂಬತಿದ್ದೆ ಆಗ... ಮಲ್ಲಾಪುರ, ಹುಲ್ಲು ಬ್ಯಾಣ, ಕತ್ತಲೆ ಕೋಣೆಯಲ್ಲಿ ಹೇಮಂತಣ್ಣನ ಭೂತದ ಕಥೆ, ಎಷ್ಟೊಂದು ನೆನಪುಗಳು... ನೆನೆಸಿಕೊಳ್ಳತಾ ಹೋದ್ರೆ ನೆನಪಾಗ್ತಾ ಹೋಗುತ್ತೆ.. ಹಮ್ಮ್.. ನನ್ನ ಚಿಂಟು-ಪಿಂಟುಗಳ ಬೆಟಾಲಿಯನ್ನ ಜೊತೆ ನಾನೂ ಕ್ರಿಕೆಟ್ ಆಡಿದೆ, ನಂತರ ಸೌತೆಕಾಯಿ ಬಳ್ಳಿ, ಬೀನ್ಸ್ ಸ್ವಾಡಿಗೆ ಬಳ್ಳಿ ಎಲ್ಲ ಖಾಲಿ ಮಾಡಿದೆ. ಸಂಜೆ ವಾಪಸ್ ಮನೆಗೆ ಬರುವಾಗ ಬಸ್ನಲ್ಲಿ ಬಂದಿದ್ದು ನನ್ನ ಬಾಲ್ಯದ ದಿನಗಳನ್ನ ನೆನೆಸಿಕೊಂಡ ಖುಷಿಯ ಮುಗುಳ್ನಗೆ, ಬಸ್ಸಿನ ಜೋಗುಡತಕ್ಕೆ ಒಳ್ಳೆಯ ನಿದ್ದೆ.

Somebody wake me up...

Somebody wake me up
I m struck up here, in a nightmare.

Am I alive or dead?
I cant hear a word you said,
The heaven or Hell? Where am I?
I see no red mud nor the blue sky,
Who are you?
My friend or a foe?
Tell me the truth,
I want to know.

I remember nothing my past
I m blocked between the four wall
I try to cry, to scream ‘n shout
But I cant, not even a bit at all..

I m sinking down
down into the deep dark.
No air to breath
No lights not even a small spark.

I want to return to my day...
Somebody wake me up
I m struck up here, in a nightmare.

ನಾನು ಒಂಟಿಯಾದೆ!!

ನಾನು ಒಂಟಿ ಅಲ್ಲ!!

ನಿನ್ನ ನೆರಳು ಜೊತೆಗೇ ನಡೆದುಬರಿತ್ತಿದೆಯಲ್ಲ..

ಕತ್ತಲು ಒಂಟಿಯಂತೆ,


ನೆರಳೂ ನನ್ನ ಜೊತೆಗಿಲ್ಲ

ಕತ್ತಲ ಜೊತೆಗೆ ಬೆಳಕಿಲ್ಲ.


ಕತ್ತಲು ಒಂಟಿ.

ನಾನು ಕತ್ತಲಾದೆ.

ಕೊನೆಗೂ ಒಂಟಿಯಾದೆ.


ನಾನು ಒಂಟಿಯಲ್ಲ...

ನಿನ್ನ ನೆನಪು ಜೊತೆಗಿದೆಯಲ್ಲ!!

ನಿಶ್ಶಬ್ದ ಒಂಟಿಯಂತೆ


ನಿನ್ನ ನೆನಪೂ ಜೊತೆಗಿಲ್ಲ.

ಭಾವಗಳಿಗೆ ಭಾಷೆ ಇಲ್ಲ.


ನಿಶ್ಶಬ್ದ ಒಂಟಿ.

ನೀರವತೆ ನನ್ನೊಳಗಿದೆ.

ನಾನು ನಿಶ್ಶಬ್ದವಾದೆ.

ಕೊನೆಗೂ ಒಂಟಿಯಾದೆ.

ನಾನು ಕತ್ತಲಾದೆ!!

ನಾನು ನಿಶ್ಶಬ್ದವಾದೆ!!

ಕೊನೆಗೂ ಒಂಟಿಯಾದೆ.!!

ಅರಿವೇ ಇಲ್ಲದವರು

ಅರಿವೇ ಇಲ್ಲದವರು...
ನಾವು, ಜಗದ ಪರಿವೇ ಇಲ್ಲದವರು.

ಒಬ್ಬರೊಳಗೊಬ್ಬರನು ಹುಡುಕುತಾ..
ಕಂಡೊಡನೆ ಕಂಗಳಲಿ ಹೊಳಪು,
ಕಾಣದಿರೆ, ಜಾರುವುದು ಮೈ-ಮನಗಳ ಹುರುಪು..
ಎಲ್ಲಿ ಅಡಗುವೆವೋ?
ಎಲ್ಲಿ ಹುಡುಕುವೆವೋ?
ಅರಿವೇ ಇಲ್ಲದವರು...
ನಾವು, ಜಗದ ಪರಿವೇ ಇಲ್ಲದವರು.

ನಿಲ್ಲುವೆವು ನಿಶ್ಚೇತರಂತೆ
ನಡುಕ ಮೈಯೊಳಗೆ,
ಮಳೆಯಲಿ ನೆಂದವರಂತೆ...
ನೆರಳು ತಾಕಿದರೆ ಸಾಕು ಚಿಗುರುವೆವು
ತಾಕದಿರೆ, ಬಾಡಿ ಮುದುರುವೆವು..
ಹೇಗೆ ಅರಳುವೆವೋ?
ಹೇಗೆ ಬಾಡುವೆವೋ?
ಅರಿವೇ ಇಲ್ಲದವರು...
ನಾವು, ಜಗದ ಪರಿವೇ ಇಲ್ಲದವರು.

ಕೈಯಲ್ಲಿ ಕೈಯ ಹಿಡಿದು
ಎತ್ತಲೋ ಪಯಣ,
ಮಾತು ಮೂಕವಾದೊಡೆ
ದಣಿವಾರಿಸುವ ಚುಂಬನ..
ಅಲ್ಲೇ ಬೆರೆವುದು ಕಣ್ಣು ಅದೊಂದು ಕ್ಷಣ
ಮರೆತೇ ಬಿಡುವೆವು ಜಗವ,
ಕಾಣುವುದು ಬರಿಯ ಗಗನ..
ಎಲ್ಲಿ ನಿಲ್ಲುವೆವೋ?
ಎತ್ತ ಸಾಗುವೆವೋ?
ಅರಿವೇ ಇಲ್ಲದವರು...
ನಾವು, ಜಗದ ಪರಿವೇ ಇಲ್ಲದವರು.

ಜಗತ್ತು ನಮ್ಮ ನೋಡುವುದಂತೆ
ನೋಡಿ ನಗುವುದಂತೆ
ನಮಗೇನೂ ತಿಳಿಯದು
ಕಂಗಳಲಿ ಕಂಗಳು ಬೆರೆವುದು,
ಮನದಲಿ ಆಸೆ ಅರಳುವುದು..
ಸೇರಿ ಹಾರುವೆವು ನಾವು
ಜೋಡಿ ಹಕ್ಕಿಗಳಾಗಿ
ಅರಿವೇ ಇಲ್ಲದವರಂತೆ..
ಜಗದ ಪರಿವೇ ಇಲ್ಲದವರಂತೆ..
ಅರಿವೇ ಇಲ್ಲದವರು,
ಜಗದ ಪರಿವೇ ಇಲ್ಲದವರು..

"ಅವಲಕ್ಕಿ ಮಜ್ಜಿಗೆ ಬೇಕು ಹೇಳಿ ಹಟ ಮಾಡಡಾ ಶಣಾ"

ಮೊನ್ನೆ ನಮ್ಮ ಮನೆಗೆ ನನ್ನ ಆಯಿ(ಅಮ್ಮನ ಅಮ್ಮ) ಬಂದಿದ್ರು. ರಾತ್ರಿ ಊಟದ ಹೊತ್ತಿಗೆ ಅಮ್ಮ ಯಾಕೊ ನನ್ನ ಬಾಲ್ಯದ ಮಾತೆತ್ತಿದ್ರು.ಆಯಿ ಮನೆಯಲ್ಲಿದ್ದಿದ್ದು ತುಂಬಾ ಒಳ್ಳೆಯದಾಯ್ತು, ಆಯಿ ಅವರ ಕಾಲದ ಕೆಲವು incidentsಗಳನ್ನ ಹೇಳ್ತಾ ಹೋದ್ರು..and this one is my favourite.. ನನ್ನ ಆಯಿಯ ಭಾಷೆಯಲ್ಲೆ ಹೇಳ್ತೀನಿ.
"ನಿವೇದಿತಾ, ನಿನ್ನ ಅಮ್ಮ ಎಂತಾ ರಾಶಿ ಸಂಭಾವಿತಾ ಹೇಳಿ ಅಂದಕ್ಯಳಡಾ. ಆದು ಶಣ್ಣಿರಕಿದ್ರೆ ಬೇಕಾದಷ್ಟು ಹೋಳಿ ಮಾಡಿದ್ದು. ಆದ್ರೂವಾ ಯನ್ನ ಮಾವನವರಿಗೆ ಮಾತ್ರಾ ಶೈಲಜನ್ನ ಕಂಡ್ರೆ ರಾಶಿನು ಪ್ರೀತ್ಯಾಗಿತ್ತು.(btw ಶೈಲಜಾ ಅಂದ್ರೆ ನನ್ನ ಅಮ್ಮ) ಅದಕ್ಕೊಂದು ಯಾವತ್ತೂ ಹೊಡೆಯಲಿತ್ತಿಲ್ಲೆ..ಒಂದೊಂದ ಸಲ ಇವಿಬ್ರೂ ಸೇರಿಕ್ಯಂಡೆಯಾ ಹೋಳಿ ಮಾಡ್ತಿದ್ದ. ಯಂಗಿನ್ನೂ ನೆನಪಿದ್ದು.. ಮಾವನವರಿಗೆ ಅವಲಕ್ಕಿ ಮೊಸರು ಅಂದ್ರೆ ಶಣ, ಎಷ್ಟು ಇಷ್ಟ ಅಂಬೆ.. ದಿನಾ ಅದ್ರೆ ಕೊಟ್ರೂ ಖುಷಿ ಖುಷಿ ತಿಂತಿದ್ರು. ಯಲ್ಲಾದ್ರೂ ನೆಂಟರ ಮನಿಗೆ ಹೋದ್ರೂವಾ ಆಸರಿಗೆ ಅವಲಕ್ಕಿ ಮಜ್ಜಿಗೆನೇ ಅಡ್ಡಿಲ್ಲೆ ಹೇಳ್ ಬುಡತಿದ್ರು. ಸಂಗತಿಗಿದ್ದವ್ವೂವಾ ಬ್ಯಾರೆ ಗತಿ ಇಲ್ಲದ್ದೆಯಾ ಅದನ್ನೆ ತಿಂನ್ನಕಾಗಿತ್ತು.. ಈ ಹುಡ್ರು ಶಾಲೆಯಿಂದ ಮನಿಗೆ ಸಂಜಿಗೆ ಬಂದಾಗ ಅವಕ್ಕೆನಾದ್ರು ಅವಲಕ್ಕಿ ಮಜ್ಜಿಗೆ ಹಶಿವಿಗೆ ಕೊಟ್ರೆ ಮಾವನವ್ರಿಗೂ ಕೊಡಕಾಗಿತ್ತು..ಅಷ್ಟ ಇಷ್ಟ ಅವರಿಗೆ ಅವಲಕ್ಕಿ ಮಜ್ಜಿಗೆ ಅಂದ್ರೆ!!
ಪಾಪ ಯಮ್ಮನೆ ಅತ್ತೆರಿಗೆ ಅವಲಕ್ಕಿ ಮಜ್ಜಿಗೆ ಅಂದ್ರೆ ಅಷ್ಟೆಲ್ಲ ಚೊಲೊ ಅಲ್ಲ.. ಮಾವನವ್ರ ಇನಮನಿ ಅವಲಕ್ಕಿ ಮಜ್ಜಿಗೆ ಮಳ್ಳ ನೋಡಿ ಅತ್ತೇರು ಅವರಿಗೆ ಬೈದಿದ್ರು.. ಅವತ್ತಿನಿಂದಾss ಅವರು ಚೊಲೋss idea ಮಾಡಿಕ್ಯ ಬುಟ್ರು.
ಯಲ್ಲಿಗೆ ಹೋಪದಿದ್ರೂ ಶೈಲಜನ್ನ ಕರಕಂಡು ಹೋಗ್ತಿದ್ರು.. ಅದರ ಕಿವಿಯಲ್ಲಿ ಶಣ್ನಕೆ "ಶಣಾ ಅವು ಆಸರಿಗೆ ಕೇಳದ್ರೆ ಅವಲಕ್ಕಿ ಮಜ್ಜಿಗೆ ಬೇಕು ಹೇಳಿ ಹೇಳಲಾಗಾ ಅಕಾ" ಹೇಳಿ ಹೇಳಿಟ್ಬುಡತಿದ್ರು.. ಈ ಕೂಸಿಗೂ ಅವಲಕ್ಕಿ ಮಜ್ಜಿಗೆ ನೆನಪ್ ಮಾಡಿಕೊಟಂಗೆ ಆತ??ಮತ್ತೆ ಕೇಳವ?? ಇದು ಮುದ್ದಾಮ್ ಅವಲಕ್ಕಿ ಮಜ್ಜಿಗೆ ಬೇಕು ಹೇಳೇ ಹೇಳತಿತ್ತು.. ಕಡಿಗೂ ಮಾವನವ್ರಿಗೆ ಅವಲಕ್ಕಿ ಮಜ್ಜಿಗೆ ಸಿಕ್ಕಂಗಾತು.."
ಹಮ್.. ಹೀಗಿತ್ತು ನನ್ನ ಮುತ್ತಜ್ಜನ ಕಾರನಾಮೆಗಳು.
ಮಾರನೆ ದಿನ ಅಮ್ಮ ಯಾವುದೋ ಕೆಲಸಕ್ಕೆ ಯಲ್ಲಪುರದ ಯಾರದೋ ಮನೆಗೆ ಹೋಗಬೇಕಿತ್ತು.. ನಾನು ಅಮ್ಮನ ಕಿವಿಯಲ್ಲಿ ಸಣ್ಣದಾಗಿ, "ಅವಲಕ್ಕಿ ಮಜ್ಜಿಗೆ ಬೇಕು ಹೇಳಿ ಹಟ ಮಾಡಡಾ ಶಣಾ" ಎಂದು ಹೇಳಿದಾಗ ಅಮ್ಮಂಗೆ ನಗು ತಡೆದು ಕೊಳ್ಳೋದು ಕಷ್ಟ ಆಯ್ತು..

ಬದುಕು ನಿರಂತರ

This is one of my poems which I think needs some explanation of the context.The poem below depicts our thoughts every time we face some problem or a challenge. We , all of us get some thoughts(may be Nobel or weired ) before facing a problem and those thougts vary from one mind to the other, one situation to the other. We all overcome the -ve thoughts and move forward.. right??
Hmmm.. so I have put those (kind of) thoughts in this poem taking blowing wind (1st para), flowing water stream(2nd para) and blooming bud(3rd para) as my chatacters.. as if they are thinking before blowing, flowing and blooming resptly..
Hope you ll enjoy it. Now I give my poem to You.
ಬದುಕು ನಿರಂತರ

ಹಾದು ಹೋಗುವ ಮೊದಲು
ಸುತ್ತೆಲ್ಲ ನೋಡಿದೆ ಒಮ್ಮೆ
ಸುಟ್ಟು ನಿಂತಿದೆ ಬಟ್ಟ ಬಯಲು,
ಬೆಂಕಿ ಆರಿದರೂ ಕಾವಿನ್ನೂ ಇಳಿದಿಲ್ಲ
ಕೆಂಡ ಕೆಂಪಲ್ಲ...
ಕಪ್ಪೂ ಅಲ್ಲವಲ್ಲ!!??
ನನಗೇಕೆ ಕೆಂಡದ ಬಣ್ಣ ಬೇಕು?
ಬೆಂಕಿಯ ಬಿಸಿ ಸುಡದೆ ಹೋದರೆ ಸಾಕು.
ಗ್ಜೂಂಗುಡುತ್ತಾ, ಕಾವು ನುಂಗುತ್ತಾ ಬೀಸಿಹೋದೆ..
ಆದರೆ ಗಾಯವಾಗಿಲ್ಲ.

ಹೆಜ್ಜೆಯಿಡುವ ಮೊದಲು
ಒಂದು ನಿಮಿಷ ನಿಂತುಕೊಂಡೆ
ಪಾಚಿಗಟ್ಟಿದೆ ಆಳದ ನೆಲ
ಹೆಣೆದು ನಿಂತಿದೆ ಹಸಿರು ಜಾಲ
ಸಿಕ್ಕಿಕೊಂಡು ಬಿಡುತ್ತೇನೆ??
ಮುಳುಗಿ ಹೋಗುತ್ತೇನೆ?
ಏನು ಮಾಡಲಿ?
ಹಿಂದೆ ಸರಿಯಲೆ?
ಎಚ್ಚರಿಕೆಯಿಂದ ಇದ್ದರಾಯಿತು,
ಜಾರಿದರೆ, ಎದ್ದು ಹೊರಟರಾಯಿತು,
ಕುಲುಕುತ್ತಾ,ತಳುಕುತ್ತಾ ಹರಿದುಹೋದೆ...
ಕಾಲು ಜಾರಿತು,
ಬಿದ್ದು ಗಾಯವೂ ಆಯಿತು..
ಆದರೆ ಗಯದ ಅಚ್ಚಿಲ್ಲ.

ಅರಳುವ ಮೊದಲು
ಕಣ್ಮುಚ್ಚಿ ನಿಂತೆ
ಗಾಳಿಯ ತಂಪಿಗೆ ಮೈಯಲ್ಲಿ ನಡುಕವಿದೆ,
ದೂರದ ಕೆಂಪು ಬಿಸಿಲು ನನ್ನೇ ಹುಡುಕಿ ಹೊರಟಂತಿದೆ,
ಮುದುರಿ ಬಿಡುತ್ತೇನಲ್ಲ?
ಉದುರಿ ಹೋಗುತ್ತೇನಲ್ಲ??!!
ಏನು ಮಾಡಲಿ?
ಅಹ್!! ನನ್ನಂತೆ ನೂರಾರು,
ಎಲ್ಲರಂತೆ ನನದೂ ಚೂರು ಪಾರು,
ಇರುವಷ್ಟು ಹೊತ್ತೂ ನಕ್ಕು ಬಿಡುತ್ತೇನೆ,
ರಸ ಹಂಚಿ ಜೇನಾಗುತ್ತೇನೆ.
ಅರಳಿ ನಿಂತೆ...
ಕೆಂಪು ಬಿಸಿಲು ತಂಪಾಗುವ ವೇಳೆಗೆ
ಉದುರಿಯೂ ಹೋದೆ..

ಆದರೂ ನನಗಿಲ್ಲ ಬೇಸರ..
ಬದುಕು ನಿರಂತರ.
ಬಾನೆತ್ತರಕ್ಕೆ ಹಾರುತ್ತಿದ್ದೆ ನಾನು
ಮುಗಿಲ ಮುಟ್ಟೇಬಿಡುತ್ತಿದ್ದೆ ಇನ್ನೇನು
ನೀಲಿ ಬಣ್ಣಕ್ಕೆ ಕಣ್ತುಂಬ ಬೆಳಕು
ಅಲ್ಲಲ್ಲಿ ಹರಡಿದೆ ಹತ್ತಿಯ ತುಣುಕು
ಕೈಯಳತೆಯಲ್ಲಿತ್ತು ತಾರೆ
ಜೋತು ನಿಂತ ಚಂದ್ರನಿಗಿಲ್ಲ ಆಸರೆ
ಅಷ್ಟರಲ್ಲೇ.. ಅಲ್ಲೇನೋ ಹೊಸತು!!
ಬೆಳಕಲ್ಲೂ ಹೊಳೆವ ಬೆಳಕು
ಕಣ್ತೆರೆಯಲಾರದಷ್ಟು ಹೊಳಪು..
ಹಿಂದಿನಿಂದ ಮುಂದಿನಿಂದ
ಅಕ್ಕದಿಂದ ಪಕ್ಕದಿಂದ..
ಸುರಿಯುತ್ತಿತ್ತು ಬೆಳ್ಳಗಿನ ಹೊನಲು
ಅದು ಮರೆಯಾಯ್ತು...
ತಾನಾಗಿಯೇ ಕತ್ತಲಾಯ್ತು..
ಜೋತು ನಿಂತ ಚಂದ್ರ ಬಾನಾದ
ತಾರೆಗಳೆಲ್ಲ ಕರಗಿ ಇಬ್ಬನಿಯಾಯ್ತು
ಮತ್ತೊಂದು ಚಂದ್ರ!!
ಎಷ್ಟೊಂದು ನಕ್ಷತ್ರ!!
ಒಂದು, ಎರಡು, ಮೂರು,
ನೂರು, ಸಾವಿರ, ಲಕ್ಷ..
ಎಣಿಸಿದಷ್ಟೂ ಕಡಿಮಿಯೇ ಏನೋ..
ಅವುಗಳಷ್ಟು ಅಂಕಿಗಳೂ ಇಲ್ಲವೇನೋ...
ಒಂದೊಂದೇ ನಕ್ಷತ್ರ ಕದ್ದೆ,
ಅಂಗಳಕೆ ತಂದು ಚುಕ್ಕಿಯಿಟ್ಟೆ,
ಬೆಳಗಾಗುವುದರೋಳಗೆ ಅದೋ..
ಅದೆಷ್ಟು ಚಂದದ ರಂಗೋಲಿ!!
ಅರೆರೆ.. ಮೇಲೆ ನೋಡಿದರೆ ಬಾನೆಲ್ಲ ಖಾಲಿ ಖಾಲಿ..
ಒಲೆಯ ಕೆಂಪು ಕೆಂಡವನ್ನೂದಿ ಎಸೆದುಬಿಟ್ಟೆ,
’ರವಿ’ ಎಂದು ಹೆಸರಿಟ್ಟು ಆಗಸಕ್ಕೆ ದತ್ತುಕೊಟ್ಟೆ
ಅಷ್ಟಿಷ್ಟು ನಗುವನ್ನುಮಣ್ಣಿಗೆ ಹರಡಿದೆ
ಮಣ್ಣು ಗಿಡವಾಯ್ತು
ಹಸಿರು ಎಲೆ- ಚಿಗುರಾಯ್ತು
ಬಣ್ಣ ಬಣ್ಣದ ಹೂವಾಯ್ತು
ನಗುವಿಂದ ಹೂವೋ, ಹೂವಿಂದ ನಗುವೋ???
ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ನಕ್ಕೆ..
ಮೊಗ್ಗರಳಿ ಮತ್ತೆ ಹೂವಾಯ್ತು
ಅಷ್ಟರಲ್ಲಿ ಅಮ್ಮನ ಧ್ವನಿ

"ನಿವೇದಿತಾ ಏಳು ಹೊತ್ತಾಯ್ತು.."

My mind

Probably i have changed..
Thats wat making me feel u have changed...
I feel like sharing the space the same way i had, a few years ago...
I feel lik hiding deep down into time again, wer u could just here me..
in all silence around...
I feel lik laughing with you, the same smile u got them on my lips those days...
I feel lik dreaming those dreams..
today the ones r true..
I feel lik crying with screams again
for wat I lost n for al that i gained...
I feel lik walking with u, lik the first time I walked
on the same roads n the same shops..
with a rose in hand n so much to talk..
I Feel to open up my wings, as if the first time I fly,
Little worried, little excited, little scared with wide opened eye.
I wish I cud move lik the wind,
No stop, no start not a beginning with no end…
To search for something,
probably a target?
A milestone? A path ? the success?
Or possibly just wander n do nothing.
I want no memories to live but all of them to make again
U n me.. The same u n me..
But in different today, different tomorrow...
n in different time..

ಕವಿಗೊಂದು ಸಾಲು ಬೇಕಿತ್ತು

ಕವಿಗೊಂದು ಸಾಲು ಬೇಕಿತ್ತು
ಸಾಲವಾದರೂ ಸರಿ
ಭಾವಗಳಿಗೆ ಭಾಷೆ ಬೇಕಿತ್ತು

ಅದೆಷ್ಟು ಹುಡುಕಿದರೂ
ಅಂತರಾಳವೆಲ್ಲ ಖಾಲಿ ಖಾಲಿ
ಬರಿದಾದ ಮನಸಿಗೆಕೋ ಏನೋ
ಅಂಗೈ ಅಗಲದ ಚಾವಿ
ಕಷ್ಟ ಕಾಲಕ್ಕಾಗಲಿ ಎಂದು
ಸ್ವಲ್ಪ ಬಚ್ಚಿಟ್ಟಿತ್ತು
ಅದೆಲ್ಲಿ ಇಟ್ಟನೋ ಕವಿ
ಕವಿತೆ ಕಳೆದು ಹೋಯಿತು...

ಕವಿಗೊಂದಷ್ಟು ಕಂಬನಿ ಬೇಕಿತ್ತು
ಸಾಲವಾದರೂ ಸರಿ
ಮನದ ಭಾರ ಇಳಿಸ ಬೆಕಿತ್ತು.

ನೋವ ನುಂಗುವುದು ಗಂಟಲ ನರ..
ನಗುತ್ತಲೇ ಇರುತ್ತವೆ!!!
ಮೂಕವಾಗಿದ್ದು ಎದೆಯ ಸ್ವರ..
ಮಾತನಾಡುತ್ತಲೇ ಇರುತ್ತವೆ!!!

ಕವಿಗೊಂದಷ್ಟು ಕನಸು ಬೇಕಿತ್ತು
ಸಾಲವಾದರೂ ಸರಿ
ನೆನಪುಗಳಿಗೆ ನೆರಳು ಬೇಕಿತ್ತು.

Dream Box

Well.. looks like i have got starting problem. Anyways.. This is my DREAM BOX. I keep my dreams here, warm inside my heart. protecting it from the cold pain, 'coz I love my them more than anything under the sun.
Once I was out with my friend for a walk. As usual we started fighting.. at the end he told me, " Nivi, U know wats ur problem?? U think n Dream a lot".
I was too angry n egoistic to accept it then.. but wen i came back to my room.. I realised.. he was rite.
off course I dream alot n think more than that!! But tell me one thing.. wats life without dreams? Without something to chase every day??
So i Put all my beautiful and precious dreams, thoughts and watever here.. to MY DREAM BOX so that they wont get lost in this practical n materialistic REAL WORLD.
Come peep into my DREAM BOX if it interests you...
Well Come to My DREAM BOX.